در حال آماده شدن…
در حال بارگذاری صفحه
شاعر کلاسیک
سعیدا
سعیدا
۱۱۰۵–۱۰۷۷ ق.یزد
سعید نقشبندی یزدی، متخلّص به «سعید» و «سعیدا»، از شاعران یزدیتبار سبک هندی یا اصفهانی قرن یازدهم هجری و معاصر شاه سلیمان صفوی (۱۰۷۷-۱۱۰۵ ه.ق ) است که تاریخ دقیق تولد و وفات او در منابع نیامده است. او از زادگاه خود به اصفهان مهاجرت و در آن شهر سکونت کرد. سعیدا پیرو مذهب ابوحنیفه و طریقت عرفانی نقشبندیه بوده و برای گذران زندگی نیز به نقشبندی و شَعربافی که از مشاغل آن زمان بوده اشتغال داشته است. او خود را ریزهخوار خوان جامی، نظامی، سنایی و عطّار دانسته، ارادتی خاص به خواجهٔ شیراز می ورزید و با صائب تبریزی، مراوده و دوستی داشت. آثار وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانهای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
جستجو در آثار سعیدا
کلمه را تایپ کنید تا غزلها و سایر آثاری که آن کلمه را دارند نمایش داده شوند.
به شعر مورد نظر بپر
شماره و قالب شعر را وارد کن — یکضربی به همان صفحه میرویم.
آثار
غزلیات — ۵۸۵ اثر
۱
شمارهٔ ۱
چو بو دهد صبحم به دست باد صبا • به گردن نفس افتاده می روم از جا
۲
شمارهٔ ۲
مرا دردی است بی درمان که نی سر دارد و نی پا • نه عرضش طول را ماند نه طولش عرض را همتا
۳
شمارهٔ ۳
مردمی، فهم، ادا، ترس خدا، رحم بجا • نازم آن چشم سیاه تو که دارد همه را
۴
شمارهٔ ۴
نه همین طوق گلو حلقهٔ جام است اینجا • گر همه موج شراب است که دام است اینجا
۵
شمارهٔ ۵
به رخ مهر جهان آرا به گیسو چون شب یلدا • به لب شیرین تر از حلوا به قد موزون تر از طوبا
۶
شمارهٔ ۶
گداخت سیم وش آن شوخ سیمبر ما را • به پیچ و تاب درآورد آن کمر ما را
۷
شمارهٔ ۷
الهی حل مگردان تا قیامت مشکل ما را • مکن چون لاله پیدا در جهان داغ دل ما را
۸
شمارهٔ ۸
سودم به خاک پایش روی نیاز خود را • فارغ شدم ز دنیا کردم نماز خود را
۹
شمارهٔ ۹
حکم سخن ندادم هر دم زبان خود را • بیهوده وانکردم قفل دهان خود را
۱۰
شمارهٔ ۱۰
عشق عالمسوز ما بر هم زند تدبیر را • جذبهٔ سرشار ما از هم کند زنجیر را
۱۱
شمارهٔ ۱۱
تا شانه شد مشاطه گر آن زلف عنبربیز را • پامال شد مشک خطا در زیر پا شبدیز را
۱۲
شمارهٔ ۱۲
مصور چون به تصویر آورد موی میانش را • چسان خواهد کشیدن با قلم مد بیانش را
۱۳
شمارهٔ ۱۳
پاس گر می داشتم شب های تار خویش را • صید می کردم دل معنی شکار خویش را
۱۴
شمارهٔ ۱۴
بیرون ز سینه طرح مینداز داغ را • چشمی بد است رخنهٔ دیوار باغ را
۱۵
شمارهٔ ۱۵
در فصل غیر یافته ام من وصال را • یارب مباد فاصله این اتصال را
۱۶
شمارهٔ ۱۶
تا شد حکیمم عشق او با درد شد الفت مرا • تا شد رفیقم درد او رفت از سرم گرد هوا
۱۷
شمارهٔ ۱۷
لب وانشد به ذکر، ز بیم ریا مرا • بر سینه بسته دست طلب در دعا مرا
۱۸
شمارهٔ ۱۸
همچو ساغر تا به لب همدم نمیسازد مرا • از شراب تلخ غم، بیغم نمیسازد مرا
۱۹
شمارهٔ ۱۹
دست گیرید ساغر غم را • پاس دارید خاطر هم را
۲۰
شمارهٔ ۲۰
انگشت تعرض نرسیده سخنم را • آسیب خزان راه ندیده چمنم را
دربارهی سعیدا
سعید نقشبندی یزدی، متخلّص به «سعید» و «سعیدا»، از شاعران یزدیتبار سبک هندی یا اصفهانی قرن یازدهم هجری و معاصر شاه سلیمان صفوی (۱۰۷۷-۱۱۰۵ ه.ق ) است که تاریخ دقیق تولد و وفات او در منابع نیامده است. او از زادگاه خود به اصفهان مهاجرت و در آن شهر سکونت کرد. سعیدا پیرو مذهب ابوحنیفه و طریقت عرفانی نقشبندیه بوده و برای گذران زندگی نیز به نقشبندی و شَعربافی که از مشاغل آن زمان بوده اشتغال داشته است.
او خود را ریزهخوار خوان جامی، نظامی، سنایی و عطّار دانسته، ارادتی خاص به خواجهٔ شیراز می ورزید و با صائب تبریزی، مراوده و دوستی داشت.
آثار وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانهای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
۷۶۹
شعر در دیوان
۵۸۵
غزلیات
۱۱
قصاید
۱۴۶
رباعیات