1. ۱یک قامت بلند به هر می کشیدنشبالا برآید آب لطافت ز گردنش
2. ۲دست که می رسد که گریبان او کشدصد جان و دل کشیده سر از پای دامنش
3. ۳میدان ترکتاز خیالات او منمجای جفاست تا به دل از دیدهٔ منش
4. ۴جان عزیز نیست اگر جسم او چرانازکتر از خیال نماند به من تنش
5. ۵دیگر به خویش باز نیاید به سال هایک بار هر که از بر خود دید رفتنش
6. ۶من باده نوش ساغر آن ساقیم که گاهکیفیت شراب دهد لب مکیدنش
7. ۷دارم بتی و شکر سعیدا که روی اودیدن نمی توان مگر از دیدهٔ منش