1. ۱رسید نامهٔ عنبرفشان مشک آمیزبه این فقیر دعاگوی بی کس و بی چیز
2. ۲چو گل گشودم و همچون صبا ز خود رفتمبه آن امید که بینم مگر جمال تو نیز
3. ۳رسید دام خط و دانه های نقطه در اوچو زلف و خال محبت فزا و مهرانگیز
4. ۴چه کاغذ و چه مرکب که خط مهر و وفابه روی روز، رقم کرده خامهٔ شبدیز
5. ۵کجا به منع کسان دل ز راه او گرددکه چشم مست ز پرهیز می کند پرهیز
6. ۶امیدوار چنانم که جام و ساغر توهمیشه از می صدق و صفا بود لبریز
7. ۷ز بسکه واله و حیران کارهای توامز شخص و عکس ندارم در آبگینه تمیز
8. ۸امید هست مرا از خدای دوست نوازکه دشمنان تو گردند بر هوا ناچیز
9. ۹مراد دل به تحمل برآید از لب یارکه صبر، لعل کند سنگ را نه آتش تیز
10. ۱۰چو نیست یوسف کنعان به کام عاشق زاربیا بگو که زلیخا چه سود عمر عزیز
11. ۱۱به یاد وصل تو تنها نه من ز خود رفتمخیال رفته و دل رفته و سعیدا نیز