1. ۱خوش آن کسان که به فکر دل فگار خودندچو داغ لاله چراغ سر مزار خودند
2. ۲چو گل شکفته دماغند در پریشانیچو ابر تازه دل از چشم اشکبار خودند
3. ۳چو سرو سر به تماشا کشیده اند از باغچو سبزه در قدم یار گلعذار خودند
4. ۴چو زخم لب ز شکایت دوباره دوخته اندچو داغ تازه شب وروز در فشار خودند
5. ۵ز غفلت است سعیدا که غیر می بینندز خواب ناز چو خیزند در کنار خودند