1. ۱به روی گرم اگر تابنده باشیچراغ مردم بیننده باشی
2. ۲چو گل گر با لب پرخنده باشیبهار مردم بیننده باشی
3. ۳شبی گر بر مراد بنده باشیالهی تا قیامت زنده باشی!
4. ۴مباد از قتل من شرمنده باشیتو می باید که دایم زنده باشی
5. ۵مکش چون شمع پا از تربت منکه دایم روشن و تابنده باشی
6. ۶اگر با خار خشک ما بسازیهمیشه همچو گل در خنده باشی
7. ۷اگر داری شبی را زنده با ماچو شمع آسمانی زنده باشی
8. ۸بجو اکنون دلم را، ورنه بسیارمرا از دیگران جوینده باشی
9. ۹به بوسی کردی از مردن خلاصمرسانیدی به جانم، زنده باشی!
10. ۱۰ترا داده است زیبایی قماشیکه در هر جامه ای زیبنده باشی
11. ۱۱به جان هر دو عالم گر خرندتز خوبی بیشتر ارزنده باشی
12. ۱۲برآید زود گرد از هر دو عالمز شوخی گر چنین پوینده باشی
13. ۱۳ز خوبی برخوری ای سرو آزادبه دل گر راست با این بنده باشی
14. ۱۴نخواهی یافتن غیر از دل منشکار لایق ار جوینده باشی
15. ۱۵اگر کار مرا چون زلف مشکیننیندازی به پا، پاینده باشی
16. ۱۶ز روی گرم اگر داری نصیبیچراغ مردم بیننده باشی
17. ۱۷دل من آن زمان سیراب گرددکه در چاه ذقن افکنده باشی
18. ۱۸مبر زنهار از خورشیدرویانکه دایم چون مسیحا زنده باشی
19. ۱۹دهی بر باد ناموس حیا رااگر چون گل، پریشان خنده باشی
20. ۲۰علم باشی به خوبی همچو نرگساگر سر پیش پا افکنده باشی
21. ۲۱ز جان کندن نخواهی منع من کردبه دندان گر لبی را کنده باشی
22. ۲۲هم اینجا صلح کن با ما، چه لازمکه در محشر ز ما شرمنده باشی؟
23. ۲۳خبر داری ز درد و داغ یعقوباگر دل از عزیزی کنده باشی
24. ۲۴چه خوش باشد که آن دست نگارینبه دوشم همچو زلف افکنده باشی
25. ۲۵ز شاهد بوسه خواه، از ساقیان میز مطرب نغمه، گر خواهنده باشی
26. ۲۶مشو غافل ز پاس پرده شرماگرچه همچو گل خوش خنده باشی
27. ۲۷اگر چون زلف از دل سر نپیچیز شب بیداری دل زنده باشی
28. ۲۸به نقد امروز را خوش دار صائبمبادا در غم آینده باشی