1. ۱نیسان نسیم باغ معنبر کند همیکز خاک سوده بیضه عنبر کند همی
2. ۲باد صبا وزید و هوا و دماغ راپر عنبرین صبای معنبر کند همی
3. ۳لاله نشانی از لب جانان دهد همیسوسن حکایت از بر دلبر کند همی
4. ۴گویی بنفشه از خط خوبان خجل شده ستمه بنگرد به باغ و نه سر برکند همی
5. ۵گویی که تازه نرگس مخمور در چمنمی خواره گشت و جام می از زر کند همی
6. ۶گوهر ز سنگ خیزد و این ابر جزع فاماز ارغوان طویله گوهر کند همی
7. ۷بر دشت ابر صورت مانی کند همیبر خاک باد صنعت آزر کند همی
8. ۸ابری که رنگ فاخته دارد زخاک و سنگپر تذرو و طوق کبوتر کند همی
9. ۹شاخ درخت سایه طوبی دهد همکیاشک سحاب صنعت کوثر کند همی
10. ۱۰دست طبایع از قبل بزم عاشقاناز لاله ها پیاله و ساغر کند همی
11. ۱۱باد سحر ز ساحت راغ و هوای باغبی مشک و عود نافه و مجمر کند همی
12. ۱۲زرگر شده ست باغ که حوران روضه رااز در و زر قلاده و زیور کند همی
13. ۱۳گر نه زمین ز سبزه تر آسمان شده استچون شاخش از شکوفه پراختر کند همی
14. ۱۴بی کارگاه دیبه ششتر زآب و خاکنقاش طبع دیبه ششتر کند همی
15. ۱۵بی عرضگاه لشکر قیصر زسرخ و سبزنوروز عرض لشکر قیصر کند همی
16. ۱۶با ابر و بانگ رعد برآهخته تیغ برقگویی علی است غارت خیبر کند همی
17. ۱۷صلصل زبان گشاده چو شیعی به بوستانگویی ثنای آل پیمبر کند همی
18. ۱۸شاعر شده است بلبل و اشعار خویش رااز برگ گل سفینه و دفتر کند همی
19. ۱۹قمری خطیب گشت که از بهر او بهاراز شاخ سرو پایه منبر کند همی
20. ۲۰خوش خوانست عندلیب که در مدح مجددینهر شب قصیده های من از بر کند همی
21. ۲۱صدر اجل رئیس خراسان علی که عقلدر علم با علیش برابر کند همی
22. ۲۲گر شرق از او که سید شرق است فخر کردغرب آنچه شرق کرد، فزونتر کند همی
23. ۲۳عطار گشت خلق لطیفش که سالهاآفاق را چو نافه معطر کند همی
24. ۲۴رایش نه مشتری و سعادت دهد همیجودش نه کیمیا و توانگر کند همی
25. ۲۵ایزد جهان دو کرد و کنون در جهان فضلاز ذات او جهان سه دیگر کند همی
26. ۲۶فضلش شفای علت مفلس دهد همیبذلش علاج کیسه لاغر کند همی
27. ۲۷ور نسبتش به جعفر صادق درست گشتلفظش به صدق پیشه جعفر کند همی
28. ۲۸چون گوهرش به حیدر کرار باز شدبر سایلان سخاوت حیدر کند همی
29. ۲۹از منظرش به مخبر نیکو خجل شودآنکو حدیق منظر و خبر کند همی
30. ۳۰سنجر خدایگان سلاطین که آسماننصرت نثار خنجر سنجر کند همی
31. ۳۱مهر برادری چو از او دید لاجرماو را خطاب خویش برادر کند همی
32. ۳۲تیغش چو بر موافقت کلک او رودآفاق را مطیع و مسخر کند همی
33. ۳۳گرچه هوای تاری و آفاق تیره راتاثیر آفتاب منور کند همی
34. ۳۴از نور رای سید مشرق برد مدداز مشرق آفتاب چو سر بر کند همی
35. ۳۵ای آفتاب علم و معالی که آفتاببر سر ز گرد اسب تو افسر کند همی
36. ۳۶اسبت به تک ز باد فزون آمده ست و بادخاک از بلای اسب تو بر سر کند همی
37. ۳۷ایام را به پویه و اجرام را به سیرچو دشمن تو عاجز و مضطر کند همی
38. ۳۸رخساره را به قطره خون تر کند عدوتکو خاک را به قطره خوی تر کند همی
39. ۳۹گاهی نشان جنبش نکبا دهد همیگاهی خبر زگردش صرصر کند همی
40. ۴۰کلکت که اصفر آمد و اسود به شخص و فرقرخسار فضل چون گل احمر کند همی
41. ۴۱درج تو را به قیمت و لفظ تو را به قدرچون درج در و برج دو پیکر کند همی
42. ۴۲آنجا که رزم سازد و لشکر کشد همیکلک تو را طلیعه لشکر کند همی
43. ۴۳گرچه سرش به خنجر بران بریده شدبر دشمنان صناعت خنجر کند همی
44. ۴۴آن عادلی که عدل تو چیزی دهد به خلقاز هر ستم که چرخ ستمگر کند همی
45. ۴۵شاهنشه زمانه و سلطان شرق و غربکز یک غلام صد چو سکندر کند همی
46. ۴۶نام تو را به حرمت و ذات تو را به قدربر خلق شرق و غرب مقرر کند همی
47. ۴۷تشریف تو به حال تو لایق دهد همیاجلال تو به جاه تو درخور کند همی
48. ۴۸ذکر تو را ز غایت اکرام و احتراممشهور هر ولایت و کشور کند همی
49. ۴۹وین جامه و عمامه تو را از صروف دهربر فرق و شخص جوشن و مغفر کند همی
50. ۵۰وین دوستگانی از اثر لطف پادشاهاندوه دشمنان تو بی مر کند همی
51. ۵۱وین باده ای که هست مصفا چون رای توروز مخالف تو مکدر کند همی
52. ۵۲اقبال پیش خدمت صدر تو صف زده استزین مکرمت که خسرو صفدر کند همی
53. ۵۳تا فصل نوبهار عروسان باغ رابا روی لعل و جامه اخضر کند همی
54. ۵۴خرم بزی که گنبد اخضر عدوت رابا اشک لعل و چهره اصفر کند همی