1. ۱اینکه خاک سیهش بالین استاختر چرخ ادب پروین است
2. ۲گرچه جز تلخی از ایام ندیدهر چه خواهی سخنش شیرین است
3. ۳صاحب آن‌همه گفتار امروزسائل فاتحه و یاسین است
4. ۴دوستان به که ز وی یاد کننددل بی‌دوست دلی غمگین است
5. ۵خاک در دیده بسی جان‌فرسا‌ستسنگ بر سینه بسی سنگین است
6. ۶بیند این بستر و عبرت گیردهر که را چشم حقیقت‌بین است
7. ۷هر که باشی و به هر جا برسیآخرین منزل هستی این است
8. ۸آدمی هر چه توانگر باشدچو بدین نقطه رسد‌ مسکین است
9. ۹اندر آنجا که قضا حمله کندچاره تسلیم و ادب تمکین است
10. ۱۰زادن و کشتن و پنهان کردندهر را رسم و ره دیرین است
11. ۱۱خرم آن کس که در این محنت‌گاهخاطری را سبب تسکین است