1. ۱ماییم و سرکویی، پر فتنهٔ ناپیداآسوده درو والا، آهسته درو شیدا
2. ۲در وی سر سرجویان گردان شده از گردندر وی دل جانبازان تنها شده از تن ها
3. ۳بر لالهٔ بستانش مجنون شده صد لیلیبر ماه شبستانش وامق شده صد عذرا
4. ۴خوانیست درین خانه، گسترده به خون دللوزینهٔ او وحشت، پالودهٔ او سودا
5. ۵با نقد خریدارش آینده خه از رفتهبا نسیهٔ بازارش امروز پس از فردا
6. ۶گر کوی مغانست این؟ چندین چه فغانست این؟زین چند و چرا بگذر، تا فرد شوی یکتا
7. ۷رسوایی فرق خود در فوطهٔ رزق خودکم‌پوش، که خواهد شد پوشیدهٔ ما رسوا
8. ۸گر زانکه ندانستی، برخیز و طلب می‌کنور زانکه بدانستی، این راز مکن پیدا
9. ۹ای اوحدی، ار دریا گردی، مکن این شورشزیرا که پس از شورش گوهر ندهد دریا