در حال آماده شدن…
در حال بارگذاری صفحه
شاعر کلاسیک
اوحدی مراغهای
اوحدی مراغهای
۶۷۳–۷۳۸ ق.مراغه
رکنالدین اوحدی اصفهانی مراغهای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسیگوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.
جستجو در آثار اوحدی مراغهای
کلمه را تایپ کنید تا غزلها و سایر آثاری که آن کلمه را دارند نمایش داده شوند.
به شعر مورد نظر بپر
شماره و قالب شعر را وارد کن — یکضربی به همان صفحه میرویم.
آثار
غزلیات — ۸۸۷ اثر
۱
غزل شمارهٔ ۱
ماییم و سرکویی، پر فتنهٔ ناپیدا • آسوده درو والا، آهسته درو شیدا
۲
غزل شمارهٔ ۲
سلام علیک، ای نسیم صبا • به لطف از کجا میرسی؟ مرحبا
۳
غزل شمارهٔ ۳
گر تو طالب عشقی، غم دمادم است اینجا • ور نشانه میپرسی، رشته سر گم است اینجا
۴
غزل شمارهٔ ۴
قراری چون ندارد جانم اینجا • دل خود را چه میرنجانم اینجا؟
۵
غزل شمارهٔ ۵
شب و روز مونس من غم آن نگار بادا • سر من بر آستان سر کوی یار بادا
۶
غزل شمارهٔ ۶
پیر ریاضت ما عشق تو بود، یارا • گر تو شکیب داری، طاقت نماند ما را
۷
غزل شمارهٔ ۷
چگونه دل نسپارم به صورت تو، نگارا؟ • که در جمال تو دیدم کمال صنع خدا را
۸
غزل شمارهٔ ۸
درد سری میدهیم باد صبا را • تا برساند به دوست قصهٔ ما را
۹
غزل شمارهٔ ۹
مبارک روز بود امروز، یارا • که دیدار تو روزی گشت ما را
۱۰
غزل شمارهٔ ۱۰
در چرخ کن چو عیسی زین جا رخ طلب را • و آنجا درست گردان پیوند ابن و اب را
۱۱
غزل شمارهٔ ۱۱
بر قتل چون منی چه گماری رقیب را؟ • ای در جهان غریب، مسوز این غریب را
۱۲
غزل شمارهٔ ۱۲
چون ندیدم خبری زین دل رنجور ترا • در سپردم به خدا، ای ز خدا دور، ترا
۱۳
غزل شمارهٔ ۱۳
من چه گویم جفا و جنگ ترا؟ • جرم رهوار و عذر لنگ ترا؟
۱۴
غزل شمارهٔ ۱۴
دلبرا، در دل سخت تو وفا نیست چرا؟ • کافران را دل نرمست و ترا نیست چرا؟
۱۵
غزل شمارهٔ ۱۵
باز کی بینم رخ آن ماه مهر افروز را؟ • گل رخ سیمین بر دل دزد عاشق سوز را؟
۱۶
غزل شمارهٔ ۱۶
مطرب، چو بر سماع تو کردیم گوش را • راهی بزن، که ره بزند عقل و هوش را
۱۷
غزل شمارهٔ ۱۷
پیشآر، ساقی، آن می چون زنگ را • تا ما براندازیم نام و ننگ را
۱۸
غزل شمارهٔ ۱۸
اگر یک سو کنی زان رخ سر زلف چو سنبل را • ز روی لاله رنگ خود خجالتها دهی گل را
۱۹
غزل شمارهٔ ۱۹
ای زیر زلف عنبرین پوشیده مشکین خال را • فرخنده باشد دم بدم روی تو دیدن فال را
۲۰
غزل شمارهٔ ۲۰
گر وصل آن نگار میسر شود مرا • از عمر باک نیست، که در سر شود مرا
دربارهی اوحدی مراغهای
رکنالدین اوحدی اصفهانی مراغهای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسیگوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.
۱۱۱۵
شعر در دیوان
۸۸۷
غزلیات
۴۲
قصاید
۱۸۴
رباعیات