1. ۱فسانه ای بشنو عرفی از من بیمارکه باشدت بنفاق معاشران رهبر
2. ۲زعافیت بمکافات معصیت دوسه روزمریض گشته تنم از مشیت داور
3. ۳بیاض دیده زحمرت همی بدان ماندکه لاله سوده کسی درمیانه عبهر
4. ۴حرارت تنم ارعاریت کند شایدکه مستحیل شود آفتاب راجوهر
5. ۵زنبض جستنم ازبس هوا تموج یافتزنبض موجی ،نتوان شناختن محور
6. ۶گرفته مالک دوزخ بدست قارورهکه بهر دوزخیان شربتی بردبسقر
7. ۷نرفته یک سرمودرد و برسربالینزنسخه های اطبا نهاده صد دفتر
8. ۸من اوفتاده بدین حال و دوستان دورویبدور بالش و بستر ستاده چون منبر
9. ۹یکی بریش کشد دست و کج کند گردنکه روزگار وفا با که کردجان پدر
10. ۱۰بجاه و مال فرومایه دل نشاید بستکجاست دولت جمشید و ملک اسکندر
11. ۱۱بوقت رفتن ،دل باخدای باید داشتبجز خدابکن ازهرچه هست قطع نظر
12. ۱۲یکی بنرمی آواز و گفتگوی خزینکند شروع و کشد آستین بدیده تر
13. ۱۳که جان من همه را این ره است و باید رفتتمام رهگذرانیم و دهر راه گذر
14. ۱۴چه ما که ریش بعصیان سفید کردستیمچه آنکه یاسمنش راز سبز نیست خبر
15. ۱۵جوان و پیر بنزداجل بیک نرخ استبه بیشه برق چوآتش زند، چه خشک و چه تر
16. ۱۶چو درنمیگذرد روزگار ازاین عادتبتازه رویی اگر بگذرند بس بهتر
17. ۱۷یکی بچرب زبانی سخن طراز شودکه ای وفات تو تاریخ فوت ذوق و هنر
18. ۱۸فراهم آی و پریشان مدار دل، زنهارکه نظم و نثر تومن جمع میکنم یکسر
19. ۱۹پس از نوشتن و تصحیح میکنم انشاءسزای شأن تو دیباچه ای چو درج گهر
20. ۲۰چنانچه هستی فهرست دانش و فرهنگچنانچه هستی مجموعه کمال و سیر
21. ۲۱بنظم و نثر در آویزم و دل انگیزماگرچه حصر کمال تو نیست حد بشر
22. ۲۲خدای عزوجل صحتم دهد، بینندکه این منافقکان راچه آورم برسر