1. ۱گر مرد همتی ز مروت نشان مخواهصد جا شهید شو ، دیت از دشمنان مخواه
2. ۲بستان زجاج و در جگر افشان و نم مجویبشکن سفال و در دهن انداز و نان مخواه
3. ۳خاک از فلک مخواه و مراد از زمین مجویماه از زمین مجوی و وفا زاسمان مخواه
4. ۴ترصیع تخت و تاجت اگر خسروی دهدبشکن کلاه مسند وگوهر زکان مخواه
5. ۵گر ماه و آفتاب بمیرد عزا مگیرگر تیر و زهره کشته شود نوحه خوان مخواه
6. ۶شریان ز پوست برکش و درکام تیغ نهلب را گلو بگیر و زقاتل امان مخواه
7. ۷گر بی شهادت از در عشقت روان کنندتیغ کرشمه و دل نامهربان مخواه
8. ۸گر مژده وصال رسد در زمان بمیروز بعد مرگ اگر برسد دوست جان مخواه
9. ۹طاووس همتی سر منقار تیز کنیعنی که بال و پر بکن وسایبان مخواه
10. ۱۰مجلس بنوحه گرم کن از نی نوامجویخنجر بسینه تیز کن از کس فسان مخواه
11. ۱۱رو بیضه را بسنگ زن ای هدهد بهشتبرشاخ سدره جا مکن و آشیان مخواه
12. ۱۲گر کعبه ات بزیر لب آرند لب بدوزبر خاک بوسه زن ز حرم آستان مخواه
13. ۱۳ای مرغ سدره ، در طیران ابد بمانمنشین بخاک طوبی و انس مکان مخواه
14. ۱۴آهوی عصمت ار بگریزد ز عید گاهگیرایی از کمند و شتاب از عنان مخواه
15. ۱۵گر ناگهت بروی هوس دیده وا شودبهر خراش تیزی نوک سنان مخواه
16. ۱۶تا میزبانیت نکشد در خم غرورتنها بطرف سفره نشین میهمان مخواه
17. ۱۷دنیای حلاوتی نرساند بکام کساین لقمه را مناسبتی با دهان مخواه
18. ۱۸دستان زنی و بال گشایی چه دلگشاستاز کبک طالع من و زاغ گمان مخواه
19. ۱۹از من بگیر عبرت و کسب هنر مکنبا بخت خود عداوت هفت آسمان مخواه
20. ۲۰نام قبیله را مبر از فضل خود بعرشتا نفخ صور طنطنه دودمان مخواه
21. ۲۱عرفی چه احتیاج که گوید بداستانکین از فلان مجوی وز به همان فلان مخواه
22. ۲۲لب بستن از طلب روش همت است و بسگفتم مخواه تن زن و صد داستان مخواه