1. ۱مرحبا ای شاهد ایام را عهد شبابوی بهین تو باوه باغ دعای مستجاب
2. ۲مرحبا ای اوج بخش در حضیض افتادگانکز تو در بازوی عصفوراست شهبال عقاب
3. ۳مرحبا ای نوشدار مزاج روزگارکز تو در کام حسود است افعی غم را لعاب
4. ۴مرحبا ای کز لیاقت یافت تجدید نزولآیت جاهت بدون نسخ چون ام الکتاب
5. ۵در حضور و غیبت از فیض تو عالم مستفیدمدح و ذم را من ندانم آفتابی آفتاب
6. ۶آفتابت گفتم و مهر از شعف بی هوش گشتاز خوی گل عارضانت بردماغش ،زن گلاب
7. ۷کی عروس بخت اعدای تو گردد حاملهکز سفیدی داشت در گهواره گیسویش خضاب
8. ۸در محیط عصمتت گر شستشو باید شوددامن آلوده عصیان مصلای ثواب
9. ۹نغمه ای از ارغنون بزم احباب تو عیشنشئه ای از کو کنار بخت اعدای تو خواب
10. ۱۰منشأ فخر عقولی چون کمال مستداممظهر حسن قبولی چون دعای مستجاب
11. ۱۱معتبر در ذات تو دولت چو هستی در قدمتعبیه در طبع تو همت چو مستی در شراب
12. ۱۲بره ای از آهوان مرتع جاهت حملترکه ای از سرخ بید روضه قهرت شهاب
13. ۱۳نام عدلت چون برم معمور گردد جان لفظوصف خشمت چون کنم گردد دل معنی خراب
14. ۱۴پرچم رمح تو درآشوب گاه معرکهلیله القدری است در هنگامه روز حساب
15. ۱۵می کنند از گلشن خلقت عروسان بهشتسنبل اندر جیب زلف و گل بدامان نقاب
16. ۱۶خیمه جاهت کجا و تنگنای لامکاندر فضای قدر خود میکش طناب اندر طناب
17. ۱۷درد یاری کش بود نظم امور از عفو تومعصیت را کفش دوزند از دوال اجتناب
18. ۱۸نو عروسی دان دل اعدای جاهت کش بوداشک زلف نیم تاب و مرگ چشم نیم خواب
19. ۱۹رشته نورش دمی دیگر نماند بر زمینبسکه دارد آفتاب از رشک رایت پیچ و تاب
20. ۲۰ماهتاب از شوق پابوست دل خود میخوردتا زبهر نقره خنگت آورد زرین رکاب
21. ۲۱چون درآید همت مطلب شکافت درسؤالتر زبانی چون تمنا خشک ماند در جواب
22. ۲۲آسمان از زیر بامت گوید ای عالی مکانجوهر کل زآستانت گوید ای عالی جناب
23. ۲۳طوف گاخت کان خیال آمد مرا حج قبولسهورایت کان محال آمد مرا رای صواب
24. ۲۴گفته ام در گوشه زندان حرمان قطعه ایدر حضورت خوانم اما غائبم دان در خطاب
25. ۲۵این منم محرومی اندوز از همای موکبتپنجه محروم از عنان و دیده مهجور از رکاب
26. ۲۶گرنه سیر آسمانها از نظام افتاده استاز چه رو بینم عطارد را جدا از آفتاب
27. ۲۷جوهر خود را عطارد خواندم و دیدم که خصمزهر خندش بر لب از بار حسد ریزد لعاب
28. ۲۸ای حسودان گر عطارد نیستم پس کیستمآسمان در زیر ران و در بغل دارم کتاب
29. ۲۹صفه فرهنگم از ایوان فطرت تخت گاهشاه بیت طبعم از دیوان فکرت انتخاب
30. ۳۰نغمه مستانه ام ترک فلک را مست کردهندو کلک مرا یارب که دادست این شراب
31. ۳۱هان مکش عرفی عنان مستانه مدح خود مسنجترکتازی ها مسلم ، لاف سنجی ها صواب
32. ۳۲زین نوای تلخ لب در چشمه کوثر بشویپس ادا کن قطعه ای کز وی تراود شهد ناب
33. ۳۳لا مکان سیر، آفتابا؛ عالم آرا نیزاایکه باغ گیتی از فیض تو گیرد آب و تاب
34. ۳۴اندر آن فرصت که از آرایش کون و مکاناز ره صورت معطل داشتی رای صواب
35. ۳۵جاهل و عالم شدند از بهر این سر فال گیراین یک از کنز الجهالت و آن یک از علم الکتاب
36. ۳۶دیده ور حکمت شناس و بی بصر دهری قیاسنقش این بر لوح سنگ و طرح آن بر سطح آب
37. ۳۷من که حکم انداز علمم ناو کی بستم بزهکز کمان نگشاده صید مدعا کردم کباب
38. ۳۸گفتم این نادان و دانا ذره و خفاش کیستهم ز عرفی کشف سر آفتاب آمد صواب
39. ۳۹آفتاب این شیوه دارد اندرین حکمت بسی استگو در آید در حجاب و باز نگشاید نقاب
40. ۴۰این مثل هم باعوام الناس کوته بین زدمورنه حسن آفتاب عالم آرا و حجاب؟
41. ۴۱آن مهندس کش نظر دائم محیط عالم استداند اینمعنی که شب هم در طلوع است آفتاب
42. ۴۲گر نگفتم نام ممدوح اندرین مدح ای حسودجای آن دارد مزن خود را چو بخت خود بخواب
43. ۴۳جمله دانند و تو هم دانی که این فرخنده مدحمختصر مصداق باشد وان نگنجد در کتاب
44. ۴۴ورتجاهل میکنم هم فاش میگویم که کیستمیر ابوالفتح آفتاب جهل سور و علم تاب
45. ۴۵دشمنان را کشتم و احباب را دادم حیاتاین زمان رفتم بترتیب دعای مستجاب
46. ۴۶تا فنا مطلق رود در ترکتاز انقراضتا بقا رونق برد از کارگاه انقلاب
47. ۴۷عمر اعدای تو شبگیر فنا را هم‌عنانعهد اقبال تو توفیق بقا را هم‌رکاب
48. ۴۸عیش میران جاودان کاندر زرنگستان هندداری اسباب تنعم بر سر لب لباب
49. ۴۹مجلست را ، زهره قوال و مگس رانت زحلآبدارت ابر نیسان و خواصت آفتاب