1. ۱چیست آن جوهر هدایت فنآسمان مولد و زمین مسکن
2. ۲شوخ آیینه روی روشندلرند ژولیده موی تر دامن
3. ۳سوزش در حراست رشتهرشته اش درسیاست سوزن
4. ۴گردنش تا بفرق سیمابیسیم ساق است پای تا گردن
5. ۵چون عروسان هند دردم رقصازدم گیسویش چکد روغن
6. ۶چون زر قلب شاهد دنیاچهره تاریک و برقعش روشن
7. ۷نوزد باد ، لاله حمر استبوزد ، هست غنچه سوسن
8. ۸کیمیایی است گوهر تاجشکه ازو زر شود مس و آهن
9. ۹عزت تاج او بیفزایدجلوه طلعت سهیل یمن
10. ۱۰جوهر هیکلش هیولایی استدر قبول صور چو جوهر ظن
11. ۱۱جامه اش گاه سبز و گاه سپیدچهره اش روز تیره شب روشن
12. ۱۲گیسویش نورباف چون مریمابرویش چون هلال چشمک زن
13. ۱۳هم زباد صبا شود جوزاهم زبرف صفا سهیل یمن
14. ۱۴ماهتابی است بر درفش کیانآفتابش چه تیروچه بهمن
15. ۱۵قصب ماهتاب او ، اکسونشرف آفتاب او ایمن
16. ۱۶گه گهی از میان تاج خروسبرفشاند بفرق خود ارزن
17. ۱۷زندگانیش مردن شبگیردیده بانیش کوری رهزن
18. ۱۸دسته هاون طلاست ولیسوده آن سر که نیست در هاون
19. ۱۹زاهد آسا زدانه های سرشکسبحه آویخته است در گردن
20. ۲۰هم شکفته ست درمصیبت و سورهم برهنه است در دی و بهمن
21. ۲۱شاه تیر جهاز زرین استبر سرش موج نور سایه فکن
22. ۲۲راز دل بر زبان چو میآردمستفیدند زیرک و کودن
23. ۲۳چو بخلوت زبان بجنباندراز بیرون فشاند از روزن
24. ۲۴معنیش روح موسی عمرانصورتش نخل وادی ایمن
25. ۲۵صوفیان گرد او نشسته بذوقهمه سبوح گوی و یا رب زن
26. ۲۶روز بر هم فشرده مژگان لیکشب گشاده ست دیده روشن
27. ۲۷چون شکر مشربان هندستانکله زر تار و چرب پیراهن
28. ۲۸چون بمیرد تنش نفرسایدزنده گردد بکاهش سروتن
29. ۲۹با همه حدت و حرارت طبعدامنش پرشود زآب دهن
30. ۳۰خرمن از سنگ آس گر باشدبر زبان آرد می کند خرمن
31. ۳۱پدرش مهر و مادرش مه لیکشب گشاده است دیده روشن
32. ۳۲بزبان خندد ، از گلو گریدخنده تا فرق ، گریه تا دامن
33. ۳۳گریه از شوق دیدن خورشیدخنده از عیش بزم شاه زمن
34. ۳۴شاخ گندم که دیده خوشه زراینک از بزم شه ببین روشن
35. ۳۵گریه و خنده اش گدازش عمرهمچو اعدای شاه قلب شکن
36. ۳۶جوهرش در حریم خاطر شاهماه نخشب بود چه بیژن
37. ۳۷همچو انگشت پنجه خورشیدصد اشارت کند بشاه زمن
38. ۳۸شاه اکبر که هست ترکیبشنور خورشید سایه ذوالمن
39. ۳۹شاه چین و حبش غلام توانددور زین آستان اسیر محن
40. ۴۰زآن نوشته است عبده بفداهبدیار تو ملک چین و ختن
41. ۴۱بلبل باغ عمر دشمن تونزند نغمه ای بجز شیون
42. ۴۲مرغ جاهش بزیر شهپر حکماز بدخشان گرفته تا ، بدکن
43. ۴۳بگذراند چو رشته حکمشآسمان را زچشمه سوزن
44. ۴۴عدل او را بعدل نوشروانکی بسنجد سپهر نادره فن
45. ۴۵این بسنجد کسی که نشناسدصافی جام جم ز دردی دن
46. ۴۶نطفه دشمنش بصلب پدرداده پیوند تار و پود کفن
47. ۴۷تا ارادی بود جفای سفرتا طبیعی بود هوای وطن
48. ۴۸وطنم آستان جاه تو بادتا نکرده است جان سفر ز بدن
49. ۴۹خاطرش بحر فیض را معبرگوهرش سر غیب را معدن
50. ۵۰هر که را لطف او حیات دهدنوبت جامه کی رسد بکفن
51. ۵۱نصب را روی بخت او مرآتعزل را بخت خصم او مدفن
52. ۵۲ای غبار حریم حرمت توعطر پیراهن عروس چمن