1. ۱من کیستم آن سالک کونین مسیرمکز بیخته جوهر قدس است خمیرم
2. ۲در صفحه تصویر جلال است مثالمدر پرده تقدیر محال است نظیرم
3. ۳چون حسن کشد جام صفا رنگ شرابمچون عشق دهد رنگ جبین آب زریرم
4. ۴در قامت عاشق شکن آموزِ کمانمدر غمزه معشوق گشایش دهِ تیرم
5. ۵آنجا که وفا تشنه شود چشمه خونمآنجا که صفا غسل کند آب غدیرم
6. ۶بر کتف ریاضت طلبان شال و پلاسمبر دوش زلیخا منشان برد و حریرم
7. ۷در هندسه فقر و فنا صفرِ اَلوفمدر مزرعه عز و علا ابر مطیرم
8. ۸در کوزه لذت شکنان چشمه زهرمدر کاسه کودک منشان جرعه شیرم
9. ۹آنجا که ادب نغمه طراز است سمیعموآنجا که هنر جلوه فروش است بصیرم
10. ۱۰در مرسله جوهر فردم دُر یکتادر سلسله علت و معلول کثیرم
11. ۱۱پای طلبم، در روش سعی تماممدست ادبم، در کشش کام قصیرم
12. ۱۲چون سجده بت گرم شود ناصیه سوزمچون تیغ صنم کُند شود بهُیده میرم
13. ۱۳خفاشم و خورشید خرد در ته بالمدُرّاجم و بلبل پرد از شاخ صفیرم
14. ۱۴عشقم که بر آسوده دلان نیست گذارمحسنم که ز خونین جگران نیست گزیرم
15. ۱۵در خانه مجنون که خراب است، غبارمدر حجله لیلی که بهشت است، عبیرم
16. ۱۶با ناطقه گلریزم و با سامعه گلچینبا واهمه نابالغ و با عاقله پیرم
17. ۱۷در دل قویم گرچه به آثار ضعیفموز دین غنیم گرچه به اظهار فقیرم
18. ۱۸از کلک بنان، لوح خراشنده ماهموز تیغ زبان خامه تراشنده تیرم
19. ۱۹در کندی شمشیر زبان قاتل سیفمدر پرده اندیشه خرد پوش ظهیرم
20. ۲۰از اوج سخن بهر فرود آمدنِ طبعبرداشتم این نغمه که اعشی و جریرم
21. ۲۱طبعم ز غضب گفت ندانم به چه نسبتدر دام سرشت تو قضا کرد اسیرم
22. ۲۲گر جوهر خود می‌نشناسی ز چه کانیاز گوهر من شرم بکن کابر مَطیرم
23. ۲۳برتافت عنان سخنم رخش طبیعتبرگشتم ازین ره که نه این بود مسیرم
24. ۲۴بر تارک ارباب فنا ترک کلاهمدر صفحه اصحاب صفا نقش حصیرم
25. ۲۵در آب و هوای چمن خلد سرورمدر بست و گشاد در فردوس صریرم
26. ۲۶توفیق چه صورت شکند قوت دستمتحقیق چو معنی طلبد جوش ضمیرم
27. ۲۷میگویم و اندیشه ندارم ز حریفانمن زهره رامشگر و من بدر منیرم
28. ۲۸سر برزده‌ام با مه کنعان ز یکی جیبمعشوق تماشا طلب و آینه گیرم
29. ۲۹در بارگه سلطنتم چون گذرت نیستبر ناصیه ماه ببین نقش سریرم
30. ۳۰هنگام رقم سنجی احکام کواکببرجیس نهد مجمره در پیش دبیرم
31. ۳۱آن چشمه قربم که ز لب تشنگی وحیجبریل در آید به حرمگاه ضمیرم
32. ۳۲عرفی به کجا میروی، این راه کدام استمشتاب و عنان دار ازین راه خطیرم
33. ۳۳زآشوب صریرش دل کونین برآشفتنای قلم نغمه گشا تنگ بگیرم