1. ۱کجا بحسن بود با تو همعنان نرگستو چشم عالمی و چشم بوستان نرگس
2. ۲بعشوه باج گرفتی زبوستان افروزاگر چو چشم تو بودی کرشمه دان نرگس
3. ۳فتاد چشم تو بیمار و ترک عشوه گرفتزپشت پای بر آرد سراین زمان نرگس
4. ۴خمار مستی خود را بغمزه تو فروختدگر نماند متاعیش در دکان نرگس
5. ۵نهاد چشم تو مسند به پیشگاه بهشتاگر بزیر نگین یافت بوستان نرگس
6. ۶نکرده جرمی و از شرم بر زمین بیندازین صفت شده مقبول مردمان نرگس
7. ۷بعالم آمده خسرو ترنج زر بر کفز جهل نامش کردند سادگان نرگس
8. ۸گهی شراب ، گهی شربت بنفشه خوردز جام لاله که شوخ است و ناتوان نرگس
9. ۹بحسن لیلی باغ است لیک مجنون وارنهاده بر سر هر موی آشیان نرگس
10. ۱۰عروس حجله باغ است و از حریر سپیدکشیده مقنعه برگرد روی از آن نرگس
11. ۱۱زبان طعنه سوسن زکام چون نکشداگر نه روی چمن دیده در میان نرگس
12. ۱۲زلاله کرد بظاهر قبول دعوی حسنولی نهان زده چشمک به ارغوان نرگس
13. ۱۳بجای خون خورشش در رحم مگر میبودکه مست شد متولد ببوستان نرگس
14. ۱۴زبسکه نیست بخویش اعتمادش از مستینهاده در بغل لاله سرمه دان نرگس
15. ۱۵برای طفل بنفشه ز غنچه سیرابفروگذاشته پستان چو دایگان نرگس
16. ۱۶چمن ز سایه سنبل هزار شب دارداگر چه ساخته خورشید را عیان نرگس
17. ۱۷کشد زهر سر مو شعله لیک این عجب استکه بی فتیله بود شمع بوستان نرگس
18. ۱۸فراسیاب چمن راست بهر جنگ خزانسمند باد وزره سبزه و سنان نرگس
19. ۱۹لباس خضر بپوشید و طاس بازی کردز شیخکان مشعبد دهد نشان نرگس
20. ۲۰سحر که دیده گردون بشش جهت باز استکند بشعبده تقلید آسمان نرگس
21. ۲۱کسی ندیده بعالم قماش نور افشانمگر گرفته زبر جیس طیلسان نرگس
22. ۲۲چو غنچه کیسه پر از زرکن ای چمن که دگررساند بر در دروازه کاروان نرگس
23. ۲۳مگر بدامن احسان شاه زد پنجهکه گنج سیم وزرش رویداز بنان نرگس
24. ۲۴خیال کجرویش سایه بر دماغ افکندکش اوفتاد ز سر مغز در دهان نرگس
25. ۲۵مگر ز نعمت خلقش بهار خوان آراستکه چشم دوخته برصحن بوستان نرگس
26. ۲۶ز بسکه حور و ملک دیده بر درش سودندسزد که رویدش از خاک آستان نرگس
27. ۲۷اگر بخواب ببیند جمال رفعت اوکلاه گوشه رساند به آسمان نرگس
28. ۲۸صبا زحاجب او نرخ سرمه می پرسدمگر بخاک درش دوخت دیدگان نرگس
29. ۲۹اگر بصحن چمن فی المثل شجاعت اودهد نهیب که هین یاسمین و هان نرگس
30. ۳۰چو عکس لاله زند یاسمین در آب آتشچو شاخ بید کشد خنجر از میان نرگس
31. ۳۱بصحن باغ زگنجینه امانت اوبدوش دیده کشد گنج شایگان نرگس
32. ۳۲اگر بدست کند گرد راه او بنهددکان سرمه فروشی زدیدگان نرگس
33. ۳۳اگر بنامیه عنفش تسلط آموزدبدست قوس قزح بشکند کمان نرگس
34. ۳۴سیادت تو جهان را برنگ و بو داردزخستگی است چنین خرم و جوان نرگس
35. ۳۵کنند سجده برش سرکشان باغ اگرنشان دهی که نچیند کسی فلان نرگس
36. ۳۶نجوم ثابت و سیار بر تو افشاننداگر هوس کنی از باغ آسمان نرگس
37. ۳۷دوچشم خویش بناخن برآورد رضواناگر طلب کنی از روضه جنان نرگس
38. ۳۸زبحر دست تو جدول مگر بریده که هستبجای آب ز فواره زرفشان نرگس
39. ۳۹اگر ز لذت مدح تو آگهی یابدبجای چشم برون آورد زبان نرگس
40. ۴۰ز باغ لطف تو گلها دمد که برچیندفضاله چین ز کران سوسن از میان نرگس
41. ۴۱چنان هوای تو بگرفت پای تا بسرشکه جای مغز نماندش در استخوان نرگس
42. ۴۲نعیم وجود تو مخصوص جنس حیوان نیستز پای تا بسر آمد شکم از آن نرگس
43. ۴۳شمایل تو نویسد بنورسان چمنزبان کلکش از آن گشت گلفشان نرگس
44. ۴۴مبارزان ترا زاشتیاق چهره وچشمز تیغ لاله برون آید از سنان نرگس
45. ۴۵نظر ببخت حسودت گشاد از آنرو یافتسپیدی مژه در بدو عنفوان نرگس
46. ۴۶دیار خلق تو بی فضله آنچنان که خرندبرای هیزم گلخن ز باغبان نرگس
47. ۴۷بدون فیض تو بینا کجا شود هر چندز بوی جامه یوسف دهد نشان نرگس
48. ۴۸زدیش برسر دستار وزین خیال گذشتکه سر بر آورد از جیب آسمان نرگس
49. ۴۹ز باغ مدح تو دوشیزگان خاطر منبسر زدند زشوخی یکان یکان نرگس
50. ۵۰سزد که دیر بخدام روضه تو رسدکه کرده دامن هر بیت را گران نرگس
51. ۵۱چو مجلس تو زگلهای چینیش ننگ استبدامن از چه کنند این بهشتیان نرگس
52. ۵۲بر این چمن نظری کن که از میانه اودمیده سنبل و ریحان و از کران نرگس
53. ۵۳تبارک الله ازین باغ دلگشا که در اوبچار فصل بود تازه و جوان نرگس
54. ۵۴نسیم نسبت مدحت گشاد غنچه اووگرنه چون رهد از آفت خزان نرگس
55. ۵۵زبسکه داشت زخلقت امید عفو و عطابشهر مدح تو آورده کاروان نرگس
56. ۵۶ببزم مدح تو مهمان بود ولی ز ادبصف نعال گزیند چو میزیان نرگس
57. ۵۷ز فیض نسبت مدح تو تاجداری یافتز پشت پای بر آرد سراین زمان نرگس
58. ۵۸ببین که از چمن طبع من بمجلس توچگونه گشت ز دنبال هم روان نرگس
59. ۵۹نهند گوش ملایک به جای نرگسدانز باغ طبع چو بخشم به عرشیان نرگس