1. ۱باد نورزی همی در بوستان بتگر شودتا ز صنعش هر درختی لعبتی دیگر شود
2. ۲باغ همچون کلبۀ بزّاز پر دیبا شودباد همچون طلبۀ عطار پر عنبر شود
3. ۳سونش سیم سپید از باغ بردارد همیباز همچون عارض خوبان زمین اخضر شود
4. ۴روی بند هر زمینی حلّه چینی شودگوشوار هر درختی رشتۀ گوهر شود
5. ۵چون حجابی لعبتان خورشید را بینی ز نازگه برون آید ز میغ و که بمیغ اندر شود
6. ۶دفتر نوروز بندد بوستان کردار شبتا کواکب نقطۀ اوراق آن دفتر شود
7. ۷افسر سیمین فرو گیرد ز سر کوه بلندباز مینا چشم و دیبا روی و مشکین سر شود
8. ۸روز هر روزی بیفزاید چو قدر شهریارشب چو عمر دشمنان او همی کمتر شود
9. ۹خسرو مشرق یمین دولت آن شاه عجمکآفرینش بر سر دولت همی افسر شود
10. ۱۰کافری را کو موافق شد بدل مؤمن شودمؤمنی را کو مخالف شد بدل کافر شود
11. ۱۱زیر هر حرفی ز لفظش عالمی مضمر شدستزیر هر بیتی ز علمش عالمی مضمر شود
12. ۱۲باد با دست ندیمش بادۀ سوری شدستچرخ با پای خطیبش پایۀ منبر شود
13. ۱۳آب جودش بر دمد زرّین شود گیتی همهآتش خشمش بخیزد سنگ خاکستر شود
14. ۱۴رنج لاغر با نهاد رای او فربه شودگنج فربه با گشاد دست او لاغر شود
15. ۱۵گرچه باشد قوّت پروردگان جان خردچون بمدحش رنج بیند جان خرد پرور شود
16. ۱۶اختر سعدست گویی طلعت میمون اوچون بنزدش راه یابد مرد نیک اختر شود
17. ۱۷باد دیدستی که اندر خرمن کاه اوفتدهمچنان باشد که او اندر صف لشکر شود
18. ۱۸سدّ اسکندر بعزمش ساحت صحرا شودساحت صحرا بحزمش سدّ اسکندر شود
19. ۱۹از عطا بخشیدن و تدبیر او نشگفت اگرزرّ گیتی خاک گردد ، خاک گیتی زر شود
20. ۲۰سیرت آزاده وارش ناظر آزاد گیستمنظر آزادگان بی سیرتش مخبر شود
21. ۲۱نعت هر کس را همی یکسان شود اصل سخنچون به نعت او رسد اصل سخن دیگر شود
22. ۲۲چون بیندیشم خرد مر نظم را مانی شودچون بنظم آرم زبان مر لفظ را آزر شود
23. ۲۳نعت گویی جز بنام او ، سخن ضایع شودتخم چون بر شوره کاری ضایع و بی بر شود
24. ۲۴آب گردد آذر ار بر حلم او یابد گذرباز آب ار بگذرد بر خشم او آذر شود
25. ۲۵شست باید لفظ را تا نعت او گویی بدانبخت باید زّر را تا تاج را در خور شود
26. ۲۶چون ز احکامش سخن گویی شود جوهر عرضچون ز آثارش سخن رانی عرض جوهر شود
27. ۲۷آنکه او را جوید ار چاکر بود مهتر شودو آنکه زو بگریزد ار مهتر بود چاکر شود
28. ۲۸خلق او بر دیو بندی دیو را مردم کنداسم او بر خار داری ، خار نیلوفر شود
29. ۲۹مهر او بر سنگ بندی موم گردد ساعتیمدح او بر خاک خوانی چشمۀ کوثر شود
30. ۳۰جود او گر بر بیابان اوفتد دریا شودخشم او گر بر زمین افتد زمین اخگر شود
31. ۳۱تا فرود آید همی بر بنده از ایزد قضاتا دعای نیکمردان سوی ایزد بر شود
32. ۳۲زندگانی بادش و پیروزی و شادی و کامتا بهفت اقلیم گیتی داد را داور شود