1. ۱تا همی جولان زلفش گرد لالستان بودعشق زلفش را بگرد هر دلی جولان بود
2. ۲تا همی نا تافته تاب اوفتد در زلف اوتافته بودن دل عشاق را پیمان بود
3. ۳مر مرا پیدا نیامد تا ندیدم زلف اوکز شبه زنجیر باشد یا ز شب چوگان بود
4. ۴عارضش داند مگر کز چشم بد آید ستهاز نهیب چشم بد دائم در او پنهان بود
5. ۵تا جهان بودست کس بر باد نفشاندست مشکزلف او را هر شبی بر باد مشک افشان بود
6. ۶اسب گردونست ازو گر سرو بر گردون بودخانه بستانست ازو گر ماه در بستان بود
7. ۷رامش‌افزایی کند وقتی که در مجلس بودلشکرآرایی کند روزی که در میدان بود
8. ۸شادی اندر جان من مأوی گرفت از عشق اوشادباش جان آنکس کش چنو جانان بود
9. ۹تا نداری بس عجب کز عشق نیک آید مرانیک آنکس را بود کو بندۀ سلطان بود
10. ۱۰خسرو مشرق که یزدانش به هرجا ناصرستهرکه او یزدان پرستد ناصرش یزدان بود
11. ۱۱آن کز احسان کرد با او کردگار دادگرنیست اندر عقل کس کافزون از آن احسان بود
12. ۱۲یمن دادش تا یمین دولت عالی بودامن دادش تا امین ملت و ایمان بود
13. ۱۳عفوش آنکس بیشتر یابد که جرمش بیشترحلمش آنگه چیره‌تر باشد که او غضبان بود
14. ۱۴عدل او نوش روان گشته است کاندر وصف اوبیت‌های شعر توقیعات نوشروان بود
15. ۱۵هر دلی کز کین او اندیشه دارد خاطرشآن نه دل باشد که مر اندیشه را زندان بود
16. ۱۶فخر با خیر آن بود کز رسم او گیری و بسعلم نافع آن بود کش حجت از فرقان بود
17. ۱۷تا جهان باشد نیابد حاسدش راحت ز رنجرنج بی راحت بود چون درد بی درمان بود
18. ۱۸گر چو مردم همت میمون او صورت شودناخن پایش به اندازه مه از کیوان بود
19. ۱۹پادشاهی‌ها همه دعوبست برهان تیغ اوآن نکوتر باشد از دعوی که با برهان بود
20. ۲۰جود او را بر نپاید گر همه دریا بودزخم او را برنتابد گر همه سندان بود
21. ۲۱جاودان فرمانش باد و خود همی گوید فلکتا مرا دوران بود محمود را فرمان بود
22. ۲۲هر که با شمشیر تیز او بجنگ اندر شودجانور بیرون نیاید گر هزارش جان بود
23. ۲۳تیر گر گویی مگر ز انگشت عزرائیل کردتیر او را کش اجلها بر سر پیکان بود
24. ۲۴چون بپیونداند او با قبضۀ شمشیر دستبگسلد هرچ اندر اندام عدو شریان بود
25. ۲۵هم کم از قدرش بود گر مجلس عالیش راچند پهنای زمین پهنای شادروان بود
26. ۲۶نام او آب و نبات آمد که بی آب و نباتبر زمین جایی نباشد ور بود ویران بود
27. ۲۷باد آن از آب داده تیغ او خیزد اگردر جهان بر کافران بار دگر طوفان بود
28. ۲۸زیر شادروان جم گر باد بود او را براهکوه زیر مهد باشد باد زیر ران بود
29. ۲۹این جهان و هر چه هست از نعمت اندر جوف اوگر تو بفروشی ، بخرّی خدمتش ارزان بود
30. ۳۰چون گشاد کف او را راد خواندی راستینام رادی رود و ابر و بحر را بهتان بود
31. ۳۱درّ معنی را سبب شد قطرۀ باران سخاشدرّ دریا را سبب هم قطرۀ باران بود
32. ۳۲کرد محکم کردگار اندر بقای جاودان دولتش را تا رسومش ملک را بنیان بود
33. ۳۳گرچه سامان جهان اندر خرد باشد ، خرد تا ازو سامان نگیرد سخت بیسامان بود
34. ۳۴پادشاهی در جهان از نام او معروف شدنام آن معروفتر باشد که با عنوان بود
35. ۳۵مجلس آراید مرادش آن بود تا مجلسشمکسب زایر شود یا مسکن مهمان بود
36. ۳۶کی بود ایمان او همداستان کاندر جهانذرّه ای بدعت شود یا نقطه ای کفران بود
37. ۳۷بیش ازین نصرت نشاید بود کورا داده اندچون ز نصرت بگذاری زانسو همه خذلان بود
38. ۳۸از تمامی دان که پنج انگشت باشد دست راباز چون شش گردد آن افزونی از نقصان بود
39. ۳۹هر که ناشاعر بود چون کرد قصد مدح او شاعری گردد که شعرش روضۀ رضوان بود
40. ۴۰زانکه فعلش جمع گردانید معنی های نیکچون معانی جمع گردد شاعری آسان بود
41. ۴۱تا باصل اندر روان را با خرد خویشی بودتا بطبع اندر زمستان ضد تابستان بود
42. ۴۲تا همی در اول شوّال باشد روز عیدتا همی مسروقه اندر آخر آبان بود
43. ۴۳گفت او عالی بود تا دین حق باقی بودملک او باقی بود تا عالم آبادان بود
44. ۴۴گشت قصر بندگانش قلعه های شاه هندقصرهای قیصران روم همچونان بود