1. ۱نوروز فراز آمد و عیدش باثر برنز یکدیگر و هر دو زده یک بدگر بر
2. ۲نوروز جهان پرور مانده ز دهاقیندهقان جهان دیده ش پرورده ببر بر
3. ۳آن زیور شاهانه که خورشید برو بستآورد و همی خواهد بستن بشجر بر
4. ۴بر گوهر او ابر مگر عاشق گشتست کز دیده همی قطره چکاند بگهر بر
5. ۵گوئی مگر از چشمۀ خضرست چو بینیآبی که بود مانده شبانه بخضر بر
6. ۶از لاله چو بیجاده ست آهو به بیاباننخجیر چو پیروزه ز سبزه بکمر بر
7. ۷با یار یکی سوی شمرشو چو وزد بادبشمر شکن زلف بتانرا بشمر بر
8. ۸گر خاک همی خندد زیر قدم ابرچون ابر همی زار بگرید بزبر بر
9. ۹پر صورت و نقش است همه روی زمین پاک فتنه است مگر ابر برین نقش و صور بر
10. ۱۰فتنه است بلی ابر برین صورت و این نقشچون من به ثنا گفتن آن فخر بشر بر
11. ۱۱شاه همه شاهان و سپهدار خراسانکز عدل پدید آرد بر هر دو عمر بر
12. ۱۲ آن نام بلندش رقم است از بر نصرتوز کنیت او داغ نهاده بظفر بر
13. ۱۳بر وعدۀ هر کس مگر افسوس کند بسو افسوس کند وعدۀ خسرو بمگر بر
14. ۱۴هر روز رسد نامش هر جا که رسد روزچون مهر سما هست همیشه بسفر بر
15. ۱۵دارد خبر او همه کس چونش ببیندبسیار عیانش بفزاید بخبر بر
16. ۱۶اخبار گذشته چه کنی ؟ سیرت او بینچون هست عیان تکیه چه باید بسیر بر
17. ۱۷عزمش چو قضا گشت و حذر عزم مخالفهر جا که قضا باشد خندد بحذر بر
18. ۱۸حقا که شکر زهر شود تلخ و گزایانگر نام خلافش بگذاری بشکر بر
19. ۱۹چونانکه حجر جوهر یاقوت نمایدگر عهد وفاقش بنویسی بحجر بر
20. ۲۰دیدنش مر آنرا که بداندیش و حسودستتیغیست که زخمش نبود جز بجگر بر
21. ۲۱گردد سقر از خدمت او روضۀ رضوانگر واصف خلقش فکند دم بسقر بر
22. ۲۲آن مسکن او بنگه فضل است که آنجاهرگز فضلا را ننشانند بدر بر
23. ۲۳هرگه که کمر بندد توفیق بیایدبسیار دهد بوسه بر آن بند کمر بر
24. ۲۴از هر چه بفرماید نسخت بستاندعرضه کند آنگه بقضا و بقدر بر
25. ۲۵از رنج کسی گنج نجسته است و نجویدوز گنج هزینه نکند جز بهنر بر
26. ۲۶ترکیب امارت را از رای وز رسمشنورست بچشم اندر و تاجست بسر بر
27. ۲۷آنجا که بماند بصر از دیدن خسروشاید که نهی فضل عمی را ببصر بر
28. ۲۸ز آنسان نرود آب ز بالا سوی پستیچونانکه رود نظم مدیحش بفکر بر
29. ۲۹هرگز ضرر دهر مر او را نگزایدگر حرز کند مدحش و خواند بضرر بر
30. ۳۰زوّار بوفد و نفر آیند بنزدشکو زرّ ببارد بسر وفد و نفر بر
31. ۳۱جز بر تن او ره نبرد فخر و بزرگیزانک او نرود جز بره عدل و نظر بر
32. ۳۲هر جا که رود دشمن او صرف زمانه آن راه گرفته است و نشسته بگذر بر
33. ۳۳بیرون رود از عالم جهل ار ز علومش یک لفظ ببخشند ببلدان و کور بر
34. ۳۴فرزند چو تو باید تا هرچه زبانستدارد به ثنای پدر و ذکر پدر بر
35. ۳۵تا سال عجم را همه بر شمس رود حکمچونانکه رود سال عرب را بقمر بر
36. ۳۶تا بر زبرین طبع مدار است فلک راو ارامگه مار مدارش به مدر بر
37. ۳۷جاوید بماناد خداوند باقبالبدخواه و بداندیش بنقصان و غرر بر