1. ۱زندگانی چیست دانی؟ جان منور داشتنبوستان معرفت را تازه و تر داشتن
2. ۲عرش فرش پای کوب تست همت کن بلندتا کی از این خاکدان بالین و بستر داشتن
3. ۳بگسل این دام هوس ای مرغ قدسی آشیانگر دو عالم بایدت در زیر شهپر داشتن
4. ۴بهر دیناری کش از خاکست پذیرفتن وجودبهر دیبایی کش از کرمست گوهر داشتن
5. ۵ای مسلمان تا به کی خون مسلمان ریختنای برادر تا به کی کین برادر داشتن
6. ۶سینه خالی کن ز کبر و آز و شهوت تا به کیخانه پر گندم نمودن کیسه پر زر داشتن
7. ۷تا به چند این نخوت و ناز و غرور و عجب و کبراز غلام و باغ و راغ و اسب و استر داشتن
8. ۸این سر غدار را تا کی نهفتن در کلاهوین تن مردار را تا کی به زیور داشتن
9. ۹بی کلاهانند اندر ساحت اقلیم عشقپای تا سر ننگ از خورشید افسر داشتن
10. ۱۰کرده هر نقشی و بی زحمت فکندن بر قلمخوانده هر درسی و بی منت ز دفتر داشتن
11. ۱۱کاشف راز درون از مژه آوردن به همواقف سر ضمیر از لب ز هم برداشتن
12. ۱۲کارشان بر روی نطع عاشقی پا کوفتنشغلشان در زیر تیغ دوستی سر داشتن
13. ۱۳بی در و بامند، اما آسمان را آرزوستبر مثال حاجبانشان جای بر در داشتن
14. ۱۴لب خموش اما نشایدشان سر هر موی رالحظه یی غافل ز ذکر نام حیدر(ع) داشتن
15. ۱۵شیر یزدان داور امکان خدیو دین علی(ع)کز وجود اوست دین را زینت و فر داشتن
16. ۱۶باید آن کس را که مهر او نباشد ای پدراعتقاد او به ناپاکی مادر داشتن
17. ۱۷شخص قدرش در تمام عالم کون و فسادسخت دلتنگست از جای محقر داشتن
18. ۱۸دوش در معراج توصیفش براق فکر راکش بود در پویه ننگ از نام صرصر داشتن
19. ۱۹خوش همی راندم به تعجیلی که جبریل خردماند اندر نیم ره با آن همه پر داشتن
20. ۲۰تا میان ممکن و واجب که دریاییست ژرفواجب آمد فلک جرئت را به لنگر داشتن
21. ۲۱عشق گفتا، رفرفم من بر نشین برتر خرامتا کی آخر رخت بر این کندرو، خر داشتن
22. ۲۲حاجب وهمم گریبان سبکرایی گرفتگفت گستاخانه نتوان رو بر این در داشتن
23. ۲۳جز پس این پرده هر جا دست دست مرتضی استلیک بالاتر نشاید پا از این در داشتن
24. ۲۴عشق گفتا ای گرانجان سبکسر لب ببندمن توانم از میان این پرده را بر داشتن
25. ۲۵از پس این پرده دست او مگر نامد برونخواست چون در سفره شرکت با پیمبر داشتن
26. ۲۶زان زمان در حیرتستم کاین عجایب مظهریستتا کی آخر حیرت این پاک مظهر داشتن
27. ۲۷ممکن و در لامکان، جهل است کردن اعتقادواجب و در خاکدان، کفر است باور داشتن
28. ۲۸عشق گوید هرچه می خواهی بیان کن باک نیستخوش نباشد سر ایزد را مستر داشتن
29. ۲۹عقل گوید حد نگهدار ای مسلمان زینهارمی نیندیشی ز ننگ نام کافر داشتن
30. ۳۰فتنه خیزد، دست اگر خواهی بیاوردن فرودخون بریزد پای اگر خواهی فراتر داشتن
31. ۳۱عشق گوید غایت کفر است با صدق مقالعاشقان را باکی از شمشیر و خنجر داشتن
32. ۳۲عقل گوید تا به کی زین فکرت آشوب خیزدل مشوش ساختن خاطر مکدر داشتن
33. ۳۳در بر اغیار سر حق مگو زشت است زشتپیش چشم کور، آیینه سکندر داشتن
34. ۳۴ای علی(ع) ای معدن جود و جلال و فضل و علمجز تو کس را کی رسد تیغ دو پیکر داشتن
35. ۳۵جز تو کس را کی رسد در کعبه ای دست خدابی محابا پای بر دوش پیمبر داشتن
36. ۳۶فاش می خواندم خدایت در میان خاص و عامگر نبودی کفر مطلق شرک داور داشتن
37. ۳۷من نمی گویم خدایی لیک بی توفیق توباد برگی را نیارد از زمین برداشتن
38. ۳۸من نمی گویم خدایی لیک بی امداد تونطفه را صورت نبندد شکل جانور داشتن
39. ۳۹من نمی گویم خدایی لیک می گردد پسردر رحم، زن را کنی گر منع دختر داشتن
40. ۴۰من نمی گویم خدایی لیک باید خلق رابر کف تو چشم روزی را مقدر داشتن
41. ۴۱منکران را هم سر و کار اوفتد آخر به توناگزیر آمد رسن از ره به چنبر داشتن
42. ۴۲نوح را کشتی به گرداب فنا بودی هنوزگر نه او را بودی از لطف تو لنگر داشتن
43. ۴۳طبع من از ریزش دست تو آرد شعر نغززانکه «عمان » را ز باران است گوهر داشتن