1. ۱به پرده بود جمالِ جمیل، عَزَّ و جَلّبه خویش خواست کُند جلوه‌یی به صبح ازل
2. ۲چو خواست آن که جمال جمیل، بنمایدعلی(ع) شد آینه‌ی خَیرُالْکلامِ قَلَّ و دَلّ
3. ۳من از مُفصّل این نکته مُجملی گفتمتو خود حدیث مفصل، بخوان از این مجمل
4. ۴به چشمِ خودبین در آینه مشاهده کردبدید خود را بی ضِدّ و نِدّ و شبیه و بَدَل
5. ۵مُقدّس ازلی از چه؟ از حُدوث و نُقوصمُنزَّه ابدی از چه؟ از عُیوب و عِلل
6. ۶از آن مشاهده، مشهود گشت، عشقِ بدیعمُطوَّل است معانی، بیان آن اَطوَل
7. ۷چگونه عشقی، درنده‌ی تمام حُجَبچگونه عشقی، سوزنده‌ی جمیع مِلل
8. ۸به جستجوی محل، ساز بیقراری کردکه تا قرار بگیرد، ولی ندیدْ محل
9. ۹یکی نبود که چون جان، بگیردش به کناریکی نبود که چون جان، کشاندش به بغل
10. ۱۰امانتی شد و از بهر امتحان شد عرضز شاهد ازلی، کِردگارِ عَزَّ و جَلّ
11. ۱۱ز کائنات ز عالِم گرفته تا جاهلز مُمکنات ز اَعلی، گرفته تا اَسفل
12. ۱۲ز قدسیان سَما تا به عرش و لوح و قلمز ساکنان زمین تا به بَرّ و بَحر و جَبَل
13. ۱۳به قدر همّت خود، هر یکی بَلیٰ گفتنداز آن متاع ربودند اگرچه یک خَردل
14. ۱۴قبول کثرت و قِلَّت، مگر که باعث گشتکه مشتری شده مسعود و نحس مانده زُحَل
15. ۱۵ولی تحمل مجموع آن نیارستنداز آن که بار گران بود و بردبار، کسل
16. ۱۶چه بود؟ بار بلا بود و فقر بود و فناچه بود؟ بار عنا بود و رنج بود و علل
17. ۱۷رسید غیرت و شد غیر سوز و می دانستکه امر او نپذیرد به غیر او فیصل
18. ۱۸به مدعی نسزد عشق و ناپسند بودچو نور مهر به خفاش و بوی گل به جعل
19. ۱۹به این نمود، که بار تو نیست لاتحملبه آن سرود، که کار تو نیست لاتفعل
20. ۲۰هنوز ناله واحسرتا به گوش رسدبحار را ز تموج جبال را ز قلل
21. ۲۱چو سر به جیب نمودند و سر بر آوردندهمان کسان که به دیوانگی شدند مثل
22. ۲۲برهنگان که در آدابشان نه کذب و نه لافگرسنگان که در آیینشان نه غش و غل
23. ۲۳به درد مایل از آنسان که دیگران به دوابه زهر طالب از آنسان که دیگران به عسل
24. ۲۴چو دردمند به صحت، به انتظار بلاچو شیرخوار به پستان، به اشتیاق اجل
25. ۲۵به آب تشنه و آبی ندیده جز خنجربه شهد مایل و شهدی نخورده جز حنظل
26. ۲۶نخورده آب به خواهش مگر که از شمشیرنکرده خواب به راحت مگر که در مقتل
27. ۲۷عمل به شرط نمودند و بندگی کردندبیافتند خدایی ببین به حسن عمل
28. ۲۸کجاست رفرف عشق ای عجب که در این سیربراق عقل فرو مانده همچو خر، به وحل
29. ۲۹چو عشق خیمه زند عقل را چه جاه و خطر؟چو باد روی کند پشه را چه قدر و محل؟
30. ۳۰هلا، کنید ز رطل گران گرانبارشکه مست گشته و کف بر لب آوریده جمل
31. ۳۱امل بیامد و روی از سخن بگرداندیبیا که طول سخن به بود ز طول امل
32. ۳۲جمال و آینه و عشق و عاشق است یکیبیان آن ز موحد بجو نه از احول
33. ۳۳یکیست نقطه و در لوح احسن التقویمازو به جلوه خطوط و نقوش این جدول
34. ۳۴یکیست مشعل و در صحن این زجاجی کاخبه هر طرف گذری می فروزد این مشعل
35. ۳۵یکیست نور فروزان، ازوست هر قندیلیکیست نار درخشان، ازوست هر منقل
36. ۳۶یکیست اسم و به مجموع اولیا مشهودیکیست وحی و به مجموع انبیا منزل
37. ۳۷یکی نهال و ازو در میان هزار ثمریکی غزال و ازو در جهان هزار غزل
38. ۳۸یکیست شخص و ملبس به صد هزار لباسیکیست یار و محلی به صد هزار حلل
39. ۳۹همه در آینه مرتضی(ع) نموده جمالتو رو در او کن و ز آخر بجوی تا اول
40. ۴۰جمال شاهد معنی چه جلوه ها بخشدتو هم هر آینه آیینه را نما صیقل
41. ۴۱ورت به دیده سبل هست باز پرس سبیلز هادیان سبل نی ز صاحبان سبل
42. ۴۲بزن به دامن شوریدگان حق دستیکه حل شود به تو هر مشکلیست لاینحل
43. ۴۳ز مکر، آیینه مصقول و دیده نابیناستاز آن بپای شد این اختلاف و جنگ و جدل
44. ۴۴وگرنه از چه طریق نفاق پیمودند؟گذاشتند امور خدای را مختل
45. ۴۵ز یاد بردند اسرار ایزد دادارز دست دادند احکام احمد مرسل
46. ۴۶هم از حرم برمیدند با خیال کنشتهم از صمد ببریدند با هوای هبل
47. ۴۷از آن بلیه به بازار حق فتاد شکستوز آن قضیه به ارکان دین رسید خلل
48. ۴۸الا، که راه دراز است و غول ره بسیاربهوش تا نبرندت ز ره به مکر و حیل
49. ۴۹چو شیر شرزه در آید چه جای تعریفستز گرگ پیر و شغال ضعیف و روبه شل
50. ۵۰زهی به منزلت از جمله کاینات اشرفخهی به مرتبت از جمله ممکنات افضل
51. ۵۱پس از خدای تو باشی اجل ممدوحانبه جاه و رتبه و «عمان » ز مادحان اقل
52. ۵۲اگرچه نوش بود نیش اگر ترا ز یمینوگرچه شهد بود زهر اگر ترا ز قبل
53. ۵۳ولی عوام ز انصاف دور می دانندکه در ضلالت، انعامی اند «بلهم اضل »
54. ۵۴تو محیی ازل و چاکر تو مستهلکتو معطی ابد و مادح تو مستأصل
55. ۵۵بخوان به درگه خویشم که ناپسند بودتو جایگه به نجف کرده من به چار محل