1. ۱سلطان تاج‌بخش جهاندار امیر شیخکاوازهٔ سعادت جودش جهان گرفت
2. ۲شاهی چو کیقباد و چو افراسیابِ گُردکشور چو شاه سنجر و شاه اردوان گرفت
3. ۳پشتیِ دین به قوّتِ تدبیرِ پیر کردروی زمین به بازوی بخت جوان گرفت
4. ۴در عیش ساز و عادت خسرو بنا نهاددر رسم و عدل شیوهٔ نوشیروان گرفت
5. ۵ایوان و قصر و جنت و فردوس برفراشتدر وی نشست شاد و قدح شادمان گرفت
6. ۶هر بنده‌ای که بر در او جایگاه یافتخود را امیر خسرو صاحبقران گرفت
7. ۷بنگر که روزگار چه بازی پدید کردنکبت چگونه دولت او را عنان گرفت
8. ۸جوشی بزد محیط بلائی به ناگهانملک و خزانه و پسرش در میان گرفت
9. ۹یا سوز و گریه‌ای که بهم برزد آن بنایا دود ناله‌ای که در آن دودمان گرفت
10. ۱۰کان بوستان‌سرای که آئین و رنگ و بویخُلد برین ز رونق آن بوستان گرفت
11. ۱۱اکنون بدان رسید که بر جای عندلیبزاغ سیه‌دل آمد و در او مکان گرفت
12. ۱۲قصری که برد فرخی از فرِّ او همایسگ بچه کرد در وی و جغد آشیان گرفت
13. ۱۳در کار روزگار و ثبات جهان عبیدعبرت هزار بار از این می‌توان گرفت
14. ۱۴بیچاره آدمی چو ندارد به هیچ حالنه بر ستاره داد و نه بر آسمان گرفت
15. ۱۵خوش‌وقت مقبلی که دل اندر جهان نبستواسوده خاطری که ز دنیا کران گرفت