1. ۱به فر معدلت خسرو زمین و زمانبسیط خاک چو خلد برین شد آبادان
2. ۲سپهر بخشش دریا عطای کوه وقارقضا شکوه قدر قدرت زمانه توان
3. ۳جهانگشای جوانبخت شیخ ابواسحقکه آفتاب توانست و مشتری احسان
4. ۴حرام گشت بر ابنای دهر فتنه و ظلمپناه یافت جهان در حریم امن و امان
5. ۵همای چترش تا سایه بر جهان انداختخلاص یافت خلایق ز حادثات زمان
6. ۶به رزم و بزم چو برخیزد و چو بنشیندبیمن طالع و تدبیر پیر و بخت جوان
7. ۷به یک شکوه بگیرد به یک زمان بدهداز این کنار جهان تا بدان کنار جهان
8. ۸علو همتش افزون ز کارگاه یقینعروج جاهش بیرون ز دستگاه گمان
9. ۹زهی بلند جنابی که حشمت خورشیدچو شمسه‌ای بودت بر کنار شادروان
10. ۱۰گرفته سایهٔ چتر تو از ازل میثاقببسته سایهٔ قدر تو با ابد پیمان
11. ۱۱چو در شعاعهٔ خورشید نور جرم سهاچو بر تجلی رای تو آفتاب نهان
12. ۱۲نسیم لطف تو گر بر حجیم جلوه کندشود زبانهٔ آتش چو چشمهٔ حیوان
13. ۱۳سموم قهر تو گر بگذرد به سوی بهشتبه یک شراره بسوزد خزاین رضوان
14. ۱۴ز زخم تیغ تو ملک عدوت ویرانستدر او نشسته حسودت چو بوم در ویران
15. ۱۵صریر کلک ترا روزگار در تسخیرمسیر تیغ ترا کاینات در فرمان
16. ۱۶به بارگاه تو چون بندگان کمر بستههزار چون جم و دارا و رستم دستان
17. ۱۷جهان پناها در زحمتم ز دور فلکتو داد بخشی و داد من از فلک بستان
18. ۱۸ملول گشتم از این اختران بیهده گردبه جان رسیدم از این روزگار بی‌سامان
19. ۱۹به چشم مرحمتی سوی حال بنده نگرمرا ز منت این چرخ سفله باز رهان
20. ۲۰همیشه دولت و اقبال تا شوند قرینمدام زهره و برجیس تا کنند قران
21. ۲۱قران فتح و ظفر بر جناب جاه تو بادکه آفتاب بلندی و سایهٔ یزدان