1. ۱گذشت روزه و سرما رسید عید و بهارکجاست ساقی ما گو بیا و باده بیار
2. ۲صباح عید بده ساغریکه در رمضانبسوختیم ز تسبیح و زهد و استغفار
3. ۳دمیکه بی می و معشوق و نای میگذردمحاسب خردش در نیاورد به شمار
4. ۴غنیمت است غنیمت شمار و فرصت دان«توانگری و جوانی و عشق و بوی بهار»
5. ۵بیا و بزم طرب ساز کن که خوش باشد«شراب و سبزه و آب روان و روی نگار»
6. ۶بهر قدح که دهی پر ز باده از سر صدقدعای دولت شاه جهان کنی تکرار
7. ۷جمال دنیی و دین شاه شیخ ابواسحاقخدایگان جهان پادشاه گیتی دار
8. ۸ستاره جیش قضا حمله و قدر قدرتسپهر بخشش دریا نوال کوه وقار
9. ۹مدبری که جهان را به تیغ اوست نظامشهنشهی که فلک را ز عدل اوست مدار
10. ۱۰صدای صیت شکوهش به کوه داد سکونشهاب عزم سریعش به باد داده قرار
11. ۱۱هم از مؤثر رمحش ستاره در لرزههم از منافع کلکش جهان پر از ایثار
12. ۱۲چو رای ثابت او سایه بر فلک انداختدرست مغربی مهر شد تمام عیار
13. ۱۳کرم پناه جوادیکه هست در جنبشجهان و هرچه در او هست خوار و بی‌مقدار
14. ۱۴خدایگانا آنی که با معالی توخطاب چرخ بود: «لیس غیره دیار»
15. ۱۵کمینه پیک جناب تو ماه حلقه به گوشکهینه بندهٔ امرت سماک نیزه گذار
16. ۱۶همیشه تا که بود ماه و مهر و کیوان رادر این حدیقهٔ زنگارگون مسیر و مدار
17. ۱۷به کامرانی و اقبال باش تا بایدز عمر و جاه و جوانی و بخت برخوردار
18. ۱۸عدو به دام و ولی شادکام و بخت جوانفلک مطیع و جهانت غلام و دولت یار