1. ۱باز گل جلوه‌کنان روی به صحرا داردنوجوان است سر عیش و تماشا دارد
2. ۲خار در پهلو و پا در گل و خوش میخنددلطف بین کین گل نورستهٔ رعنا دارد
3. ۳آب هر لحظه چو داود زره میسازدباد خاصیت انفاس مسیحا دارد
4. ۴لاله بر طرف چمن رقص کنان پندارینو عروسیست که پیراهن والا دارد
5. ۵قصهٔ سرو دراز است نمیشاید گفتکان حدیثیست که آن سر به ثریا دارد
6. ۶اینچنین زار که بلبل به چمن می‌نالدنسبتی با من دلدادهٔ شیدا دارد
7. ۷بوستان را همه اسباب مهیاست ولیخرم آن کو همه اسباب مهیا دارد
8. ۸نقد امروز غنیمت شمر از دست مدهکور بختست که اندیشهٔ فردا دارد
9. ۹بت من جلوه‌کنان گر به چمن درگذردبا رخش سوی گل و لاله که پروا دارد
10. ۱۰آن چه حسن است که آن شکل و شمایل را هستوان چه لطفست که آن قامت و بالا دارد
11. ۱۱گفتمش زلف تو دارد دل من از سرطنزگفت کین بی سر و پا بین که چه سودا دارد
12. ۱۲قطرهٔ اشگ من خسته جگر در غم اوهست خونی که تعلق به سویدا دارد
13. ۱۳عالمی بندهٔ اوگشته واو از سر صدقهوس بندگی صاحب دانا دارد
14. ۱۴رکن دین خواجهٔ مه چاکر خورشید غلامکه دل و مرتبهٔ حاتم و دارا دارد
15. ۱۵در جهان همسر و همتاش نه بودست و نه هستبه خدائی که نه انباز و نه همتا دارد
16. ۱۶دشمن از برق سنانش بگدازد ور خودتن ز پولاد و دل از صخرهٔ صما دارد
17. ۱۷صاحبا شاهد شد سرمهٔ چشم افلاکخاک پای تو که در دیدهٔ ما جا دارد
18. ۱۸خرد پیر ترا دولت برنا یار استخنک این پیر که آن دولت برنا دارد
19. ۱۹دست دریاش گهر بخش تو هنگام عطاهمچو ابریست که خاصیت دریا دارد
20. ۲۰پیش رای تو کجا لاف ضیا باید زدکیست خورشید که این زهره و یارا دارد
21. ۲۱حلقهٔ چاکری تست که دارد مه نوکمر بندگی تست که جوزا دارد
22. ۲۲راستی خواجه در این عهد ترا شاید گفتکه زجودت همه کس عیش مهنا دارد
23. ۲۳گه گهی تربیتی از سر اشفاق و کرمبنده از خدمت مخدوم تمنی دارد
24. ۲۴می‌نواز از سر انعام دعاگویان راکه دعاهای به اخلاص اثرها دارد
25. ۲۵تا ابد در دو جهان نام نکو کسب کندهر مربی که چو من بنده مربی دارد
26. ۲۶دایما کامروا باش و به شادی گذرانکه جهانی به جناب تو تولی دارد