1. ۱خوش آن نسیم که بوئی ز زلف یار آردبه عاشقی خبر یار غمگسار آرد
2. ۲به سوی بلبل بیدل برد بشارت گلبه باغ مژدهٔ ایام نوبهار آرد
3. ۳خوشا کسی که سلامی بدان دیار بردوز آن دیار پیامی بدین دیار آرد
4. ۴اگر نه پیک نسیم بهار رنجه شودعنایتی به سر عاشقان زار آرد
5. ۵که حال من به سر کوی یار عرضه کندکه یادش از من مهجور دلفکار آرد
6. ۶به اختیار نکردم جدائی از بر یاربلا که بر سر خاطر به اختیار آرد
7. ۷غریب شهر کسانم که در شمار آیمغریب بی سر و پا را که در شمار آرد
8. ۸عبید را به از آن نیست در چنین سختیکه روی عجز به درگاه کردگار آرد
9. ۹مگر که بخت بلندش ز خواب برخیزدتهوری کند و دولتی به کار آرد
10. ۱۰که آن غریب پریشان خسته کشتی عمرز موج لجهٔ ایام برکنار آرد
11. ۱۱چو بخت دولت اقبال و فتح و نصرت رویبه سوی بارگه شاه کامکار آرد
12. ۱۲جمال دنیی ودین خسرویکه روز نبردبه زخم تیر فلک را به زینهار آرد
13. ۱۳ز ترس کوه بلرزد کمر بیندازدسموم قهرش اگر رو به کوهسار آرد
14. ۱۴به گاه لطف دم خلق عنبر افشانششکست در نفس آهوی تتار آرد
15. ۱۵جهان پناها آنی که گرد موکب توبرای چرخ نهم تاج افتخار آرد
16. ۱۶همای چتر تو چون سایه بر جهان افکندقضا ز فتح و ظفر بر سرش نثار آرد
17. ۱۷هر آرزو که ز بخت امتحان کنی در حالبه پیش رفت تو بی‌دفع و انتظار آرد
18. ۱۸ز جور چرخ جفا پیشه در امان باشدعنایت تو کسی را که در حصار آرد
19. ۱۹حسود جاه ترا تخت و تاج باید لیکزمانه از پی او ریسمان و دار آرد
20. ۲۰عدو نشاند نهالی و بهر کشتن اوکمان ونیزه و شمشیر و تیربار آرد
21. ۲۱خجسته کلک تو دایم ز بحر جود و کرمبرای گوش امل در شاهوار آرد
22. ۲۲همه ثنای تو گویند هر زمان کامروزمتاع شعر به بازار روزگار آرد
23. ۲۳دعا به پیش تو آرم که هرکسی تحفهبه قدر طاقت و امکان و اقتدار آرد
24. ۲۴تو پایدار بمان تا ابد که بخت ترازمانه مژدهٔ اقبال پایدار آرد