1. ۱خنده ی صبح است یا آیینه ی صبح بهارنسترن خندیده یا گلزار شد پروین نگار
2. ۲بیدمجنون است یا لیلی پریشان کرده موسنبلستان است یا زلف عروسان تتار
3. ۳جوش ریحان است یا هندو هجوم آورده استلاله ی حمرا است یا فوج قزلباش بهار
4. ۴تا کشید از ارغوان زار آتش موسی علمدارد از نور و صفا عرض تجلی شاخسار
5. ۵بس که اجزای چمن را کرده گلها محو حسننوک هر خار است گویی خامه ی یوسف نگار
6. ۶نسخه ی فردوس دارد در بغل هر شاخ گلموج زن شد آبروی کوثر از هر آبشار
7. ۷تکمه ی پیراهن غلمان بود هر غنچه ایچین نازابروی حور است موج جویبار
8. ۸در ادای گوهر افشانی به فرق خاکیانچون کف ایران مدرای ابر شد بی اختیار
9. ۹گوهر تاج فتوت شمسه ی کاخ جلالآفتاب ذروه ی حشمت سپهر اقتدار
10. ۱۰معنی آیات رحمت مظهر لطف ازلشیخ دین فخر الخوانین آصف ایران مدار
11. ۱۱نشاه ی صهبای فطرت مشرق خورشید جودقبله ی اقبال دولت مهر اوج افتخار
12. ۱۲اعتماد الدوله ی ایران سمی شیر حقآنکه باشد خاک راهش کیمیای اعتبار
13. ۱۳آن بزرگ صورت و معنی که همتایش ندیدکرد چندانی که چشم خویش احول روزگار
14. ۱۴آن قوی حدسی که بی مژگان گشودن خوانده استهر چه می گردد رقم بر صفحه ی لیل و نهار
15. ۱۵آنکه که در روز مصاف از تیغ آتش حمله اشعقده ی موم است پنداری طلسم کوهسار
16. ۱۶آنکه از جوش عطای دست دریا فیض اوغوطه زد درآب گوهر مد خواهش رشته وار
17. ۱۷سد اسکندر شود یاجوج غم را یاد اوبس که باشد عهد لطفش با خلایق استوار
18. ۱۸خامه در بحر کفم شد ماهی دریای نورتاشد از حرف ضمیرش صفحه ام خورشید زار
19. ۱۹نکته ای چون از حدیث قهر او انشا کنمدر بنانم خامه تحریر گردد ذوالفقار
20. ۲۰از قماش حفظ او در کارگاه اتفاقپرنیان با شعله دارد ارتباط پود و تار
21. ۲۱با دل عاشق زپاس نشاه ی انصاف اوکی تواند کرد عرض فتنه چشم مست یار
22. ۲۲گر نهالی را به یاد نور رایش پرورندمی دهد تا صبح محشر نوری خورشید بار
23. ۲۳موسی دستش چو دست از آستین بیرون کنددر ید بیضای سیم و زر کشد جیب و کنار
24. ۲۴بهر تسخیر ممالک هر نفس تدبیر اومی کند بر سوره ی انا فتحنا صبح وار
25. ۲۵نقش بندد بر ورق با جان معنی آن حسنچون به کف گیرد خیالش خامه ی معجز نگار
26. ۲۶مستمع را غوطه در دریای گوهر می دهدبس که باشد گوهر دریای نطقش آبدار
27. ۲۷هر که را در دل خیال طبع پرکارش گذشتسازد از نقش قدم بتخانه ی چین آشکار
28. ۲۸بس که گوهر گل کند از قطره های نقطه اشخامه باشد در کف او چون رگ ابر بهار
29. ۲۹می کشد بر نسخه ی سحر ستمگر خط نسخبا عصای خامه دست او کلیم الله وار
30. ۳۰زیر زینش آسمان سیری است کز سرعت بودکند با جولان شوخش ابلق لیل و نهار
31. ۳۱آن سریع السیر کز جولان آتش مشربشمی توان در یک نفس معراج پیما شد دوبار
32. ۳۲آهنین سم خیزران دم آتشین رگ برق تکچرخ پیما عمر جولان کوه تن زیبق قرار
33. ۳۳بیستون هیکل صنم سیمای شیرین جلوه ایکز رُعونت زیبدش از طره ی لیلی جدار
34. ۳۴موج طوفان پری هر جلوه ی موزون اوبرق عالم سوز جستن جستنش در کار زار
35. ۳۵عنبرین یال آتشین طبعی که از حدت بودگرد راه جلوه اش چون آه عاشق شعله بار
36. ۳۶نقطه ها بال پری شد حرف ها مژگان حوربس که در تحریر وصفش می رود شوخی به کار
37. ۳۷آسمان قدر آستانا باذلا دریا کفاای که باشد خاک پایت آبروی افتدار
38. ۳۸خلق هفت اقلیم را محسودی از لطف ازلگوهر یکتایی تویی در رشته ی لیل و نهار
39. ۳۹چون صلاحت باعث اصلاح کار عالمی استحارست خیل ملایک حامی ات پروردگار
40. ۴۰مصطفی را همچو مقداد و ابوذر در خلوصشیر حق را همچو سلمان بنده ی پرهیزکار
41. ۴۱در حقیقت چون بود ذات تو مستغنی ز وصفقصه ی درد دلم از حق پذیری گوش دار
42. ۴۲چون سپند از آتش تزویر یاران خسته امچون گهر در لجه ی لطف تو می گیرم قرار
43. ۴۳پیج و تاب از بس که در دام خیال خورده امرگ براعضایم چو زلف یار باشد تابدار
44. ۴۴خورده ام تا پای خلخالی ز دستان فریبکرده است از دوری من خاک بر سر اعتبار
45. ۴۵بدگهر چون گشت مانع لطف شه را مانده استگوهرم در قید سنگ آیینه ام در زنگبار
46. ۴۶سایه ام چون صبح گردد زرنشان آفتابگر شود مهر تو به سیمای بختم نور بار
47. ۴۷دیده ام دارد نظر بر مد احسانت که هستفیض او چون مستی چشم بتان دنباله دار
48. ۴۸چون به بال التفات توست هر پرواز مناز سربختم جناح مرحمت را برمدار
49. ۴۹چون تو را اوصاف بیرون است از حد قیاسبه که نورس در دعا پیچید زبان اعتذار
50. ۵۰تابود در دور فانوس خیال آسمانتا بود از مهر و مه روشن چراغ اعتبار
51. ۵۱مهر اقبال تو تابان باد از بیت الشرفبر مرادت گردش افلاک و دور روزگار