1. ۱فلک البروج طبعم به ثوابت معانیشده جامع دقایق چو مدار آسمانی
2. ۲صحف نتایج من به اصول جامعیتزده از ره حقایق در مجمع البیانی
3. ۳همه مظهر رموزم چو صحیفه ی الهیهمه آیت صوابم چو کتاب آسمانی
4. ۴همه اختراع حسنم چو ادای نازنینانهمه انطباع سحرم چو زبان کلک مانی
5. ۵به تجلیات فکرت ثمر نهال طورمروش عصای کلکم به نظر کلیم ثانی
6. ۶به نفس جهان فروزم چو طلوع صبحگاهیبه سخن حیات بخشم چو شراب زندگانی
7. ۷همه انبساط حسنم چو نسیم خنده گلهمه آبروی فیضم چو حیات جاودانی
8. ۸به ادا فریب هوشم چو سماع ارغنونیبه سخن مزیل عقلم چو شراب ارغوانی
9. ۹به سواد دیده خطم رقم جهان گشاییبه کف بدیهه کلکم علم جهان ستانی
10. ۱۰چو قلم رسیده حکمم به سفیدی و سیاهیچو سخن به من مسلم شده صاحب القرانی
11. ۱۱حکما به من مباهی علما ز من معلمچه ز حکمت طبیعی چه ز منطق بیانی
12. ۱۲به حریم نشان عصمت ز صلاح قدر و فطرتفلکم کند کسایی مه و مهر طلیسانی
13. ۱۳نسبم اصیل ذاتی جسم کمال فطریگهرم محیط دریا صدفم سپهر ثانی
14. ۱۴به سخنوران چه سنجی گهر مرا که دارندهمه سرخ رویی از من چو ستاره ی یمانی
15. ۱۵به غزل غزال شوخم به مراتع بلاغتبه قصیده دلفروزم چو مطالع جوانی
16. ۱۶به مقطعات را نشا به رباعی معماچه سبق نبرده طبعم زاقاصی وادانی
17. ۱۷زسخنوران گیتی اثرات فکرتم رانه به منشات مانه نه به مثنوی است ثانی
18. ۱۸چو زبان غنچه ی گل به افاده نفایحعلم است منطق من به لطایف بیانی
19. ۱۹زقبول خط چه گویم که افاده ی بدیهه استزعیار خود چه سنجم به همین فسانه خوانی
20. ۲۰چو رسم به طور بینش ارنی سرا نگردمکه کلیم فطرت من نشنیده لن ترانی
21. ۲۱به قصور خود گواهی دهد آنکه چشم پوشدز تجلی کمالم به مظاهر معانی
22. ۲۲به کمال گل چه نقصان رسداز فضولی خسز جمال من چه کاهد به تعرض ادانی
23. ۲۳چه تفاخر است نورس سر از این گزاف پیچمچه هنر مرا چه رجحان چه سخن چه نکته دانی
24. ۲۴چو خطا است این مراتب سخن صواب گویمبه مدیح خان بن خان من از این خلاف خوانی
25. ۲۵گهر محیط فطرت شرف مه فتوتثمر نهال دولت گل باغ کامرانی
26. ۲۶سر و سرور خوانین زمان ما زمان خوانکه کمال قدر او شد سبب حلال خانی
27. ۲۷فلک از محیط قدرش صدفی است پرلآلیچمن از بهار خلقش ورقی بود خزانی
28. ۲۸کف او کفیل بخشش به رسوم مد احساندل او محیط دانش به افاضه ی معانی
29. ۲۹به نظر بساط غبرا فلکی است پرکواکبکف همتش چو آید به مقام زرفشانی
30. ۳۰خردش چو عقل اول به تصرف مصالحگهرش چو جوهر گل به فروغ راز دانی
31. ۳۱به سرادق جلالش کند از ره تفاخرخط استوا طنابی و سپهر سایبانی
32. ۳۲به فراز قصر جاهش نرسد قیاس دانادهدش اگر چه سلم طبقات آسمانی
33. ۳۳چو عطا دهد به گلشن اثر بهار فیضشدمد از شمایل خس گل گنج شایگانی
34. ۳۴به تفضل الهی به توجهات شاهیدو جهان مقرر او به صلاح کاردانی
35. ۳۵حرکات آل برمک روشی است از سخایشسخن کیان ز جاهش خبری است باستانی
36. ۳۶گره جبین ز خلقش گل انبساط گرددکه شکفت غنچه ی دل به نسیم مهربانی
37. ۳۷زعموم فضل و رحمت بد و نیک و زشت و زیباهمه را به خوان احسان طلبد به میهمانی
38. ۳۸زهی از نهال قدرت ورقی سپهر اخضرچو مه از جمال رشدت اثری جهان ستانی
39. ۳۹به حصول جاه و حشمت به اصول دین و دانشعلمی به سرفرازی سمری به خرده دانی
40. ۴۰نشود خراب مصری که عمارت از یابدبه تصرفات دوران و تطاول زمانی
41. ۴۱به مراسم حراست نه صفت تو را مسلمکه به گرگ داده ای عدل وظیفه ی شبانی
42. ۴۲زکمال حدس فورا دهی انتظام مطلبچو ادا کنند حرفی به زبان بی زبانی
43. ۴۳کمری ز رشته ی جان به اطاعت توبستمبه صد اهتمام عاشق به وفای یارجانی
44. ۴۴به تو خویش را فروشم نه ز راه خود فروشیکه تمیز مشتری شد به رسوم قدردانی
45. ۴۵به ملاطفات شایان مترصد است نورسکه به کرسی مراتب خط پایه اش نشانی
46. ۴۶چون ثنای تو است بی حد به دعا است اعتصاممکه دعا است مدعایم هم از این مدیح خوانی
47. ۴۷کند از بهار تا گل می رنگ و بو به ساغرنهد از سمن چمن تا به سر افسر کیانی
48. ۴۸دم عیسوی شمیم گل خلقت تو باداچو حیات خضر در جام تو آب زندگانی
49. ۴۹همه آرزو میسر می عشرتت به ساغربه بساط کامکاری به فراغ و شادمانی
50. ۵۰مرساد نقص و آفت به ریاض اعتبارتنه ز صرصر حوادث نه ز باد مهرگانی