1. ۱حرم کعبه تا بود آبادقبله ی خسروان سلیمان باد
2. ۲پادشاهی که طوف درگاهشدهد از شان حج اکبر یاد
3. ۳آنکه از استواری کرمشکعبه ی دل بود قوی بنیاد
4. ۴سره ی بارگاهش از پی طوفشده بیت الحرام سبع شداد
5. ۵قبله ی درگهش مطاف اممکعبه ی سره اش مناص عباد
6. ۶آن شهی کز مآثر سعی اشکعبه ی دین و ملت است آباد
7. ۷زمزم فیض کعبه ی لطفشخاک را آبروی گوهر داد
8. ۸حجرالاسوداز صفای دلشکرده روشن چو آفتاب سواد
9. ۹صدر بیت الحرام درگه اودهد از کعبه ی مقاصد یاد
10. ۱۰چشم بر راه او ز حلقه ی درکعبه چون روضه ی امام جواد
11. ۱۱با یارب مسخر از عزمشیثرب و مکه حله وبغداد
12. ۱۲آن خدیری که همچو ابراهیمگشته صاحب مقام کعبه ی راد
13. ۱۳قبله گاهی که مد احسانشمی رساند به خاص و عام امداد
14. ۱۴سال پیش از حریم حضرت شاههم عنان صلاح و رشد و رشاد
15. ۱۵انتخاب خواص خسروبیگکز کفش کعبه ی دل است آباد
16. ۱۶شد مرخص زپادشاه جهانکه کند عزم کعبه با دل شاد
17. ۱۷چون مشرف به این سعادت شددر کمال شکوه و استعداد
18. ۱۸در دعا عقل گفت تاریخشجمع خسرو قبول یزدان باد
19. ۱۹خسروی کز مفرح کرمشخاطر نورس از غم است آزاد (۱۰۹۴)
20. ۲۰ای دلت مشرق تجلی فیضای کفت اصل جود را بنیاد
21. ۲۱ای موفق به جمله توفیقاتای مهذب به خلق و دانش و داد
22. ۲۲ای به حکم تو روزگار مطیعای به امر تو آسمان منقاد
23. ۲۳هم به طینت مقدس از فطرتهم به گوهر خلاصه ی ایجاد
24. ۲۴تویی آن ملک پروری که بودبه صلاحت جهان کون و فساد
25. ۲۵کرده از کف کفایت خویشهر زمان کعبه ی دلی آباد
26. ۲۶ناخن فکر و دست تدبیرتعقده از دل امید گشاد
27. ۲۷تویی آن بحر رحمتی که کفتدهد از فیض لایزالی یاد
28. ۲۸چون به سرکاری و وساطت تو استآنچه که کردم به صد امید و مراد
29. ۲۹پی انجام مدعای دلمخود نداری ز من دریغ امداد
30. ۳۰چند مانع مرا دهد آزارچند سیل غمم کند بنیاد
31. ۳۱مانع خیر اگر چه بسیارندهمچو فردوسی ام مهل ناشاد
32. ۳۲چون کتاب خدا شفیع من استچشم دارم به واجبی امداد
33. ۳۳دل سی پاره ی پریشانمابتر است از شماتت حساد
34. ۳۴فیض شیرازه ی توجه توکند از قید محنتم آزاد
35. ۳۵چو حمیت محرک تو شودخصم غمگین و دوست گردد شاد
36. ۳۶در صفاهان سه سال آزاد استکه دمی نیستم ز غم آزاد
37. ۳۷مضطر و مضطرب جماعت مندر وطن خسته خاطر و ناشاد
38. ۳۸از همای توجهت به سرمتا ابد باد سایه ی امداد
39. ۳۹لطف شه نیز شامل حالمبمحمد و آله الامجاد