1. ۱به گلشن بس که دارد غنچه تقلید حجابش راگل از موج تبسم وا کند بند نقابش را
2. ۲اگر یک شب سهیل لعل آن مه بر فلک تابدچو داغ لاله آرد در نظر صبح آفتابش را
3. ۳چو از خون بهار آن شاخ گل می در قدح ریزددهد از مجمر گل‌ها دل بلبل کبابش را
4. ۴ندارد بر بساط دلبری هم چشمی از شوخیکه بالین از رَم آهوست چشم نیم خوابش را
5. ۵به رنگ غنچه خونین لعل او را موج می‌سازدمگر در شیشه‌ی شبنم رساند گل شرابش را
6. ۶چو محو نشأه‌ام دارد شراب جلوه‌ی یادشروم از خویش اگر جانان براندازد نقابش را
7. ۷به رنگ زخم گل ناسور داغ لاله می‌گرددبه گلشن گر گشاید طُرّه زلف نیم تابش را
8. ۸چو بیند در نیازم بی جگر آشفته می‌گرددزبان چون نی نمی‌فهمد کسی ناز و عتابش را
9. ۹چو ماه نو نماید ضعف طالع پیکر مردمچرا از دور چون خورشید می‌بوسم رکابش را
10. ۱۰عجب دارم که در آب عرق روز شمار افتدز خجلت هر که اینجا پاک می‌سازد حسابش را
11. ۱۱چه غم در هند اگر روشن سواد صد غزل گرددکه من همچو حنا شب در میان گویم جوابش را
12. ۱۲دل ویران نورس نازنین کیفیتی داردچو چشم مست خوبان دیدم احوال خرابش را