1. ۱تا ز سرو قامتش دل شد مهیای سخنریختم رنگ قیامت را ز بالای سخن
2. ۲بس که باشد هر سر مویم پذیرای سخنسبزه ی خاکم کشد چون خامه طغرای سخن
3. ۳خامه در فیض سخن آزاد می گردد ز بندلوح راسازد قلمرو حکم دارای سخن
4. ۴رفرف از دست سلیمانش به رنگ خامه استمور می گردد اگر معراج پیمای سخن
5. ۵شهد لطف پادشاهان است نقل باده اشگر کند منقار مرغی تر ز صهبای سخن
6. ۶جز دو کل را از سخن هنگامه در معنی است گرمصفحه صاحب مجلس است از نقش پیرای سخن
7. ۷اطلس چرخ از دو حرفش بسته نقش تار و پودعرش تا فرش است تصویری ز دنیای سخن
8. ۸ابلق از سوسن زند بر سر مرا نقش قدمبس که دارم درطریق حرف پروای سخن
9. ۹پرتو لطفش گشاید چهره ی فرزانگیحسن عقل آیینه می سازد ز سیمای سخن
10. ۱۰نقطه ی کلکم نماید خال بر کنج لبشمعنی پیچیده ام زلف چلیپای سخن
11. ۱۱تا به دست آورده ام چون خامه نورس راه حرفجاده شد از سایه ام سطری ز انشای سخن