1. ۱بتخانه ی اندیشه بود روی چوماهشهمسایه ی خورشید بود طرف کلاهش
2. ۲در نار خلیل است سپندی شده حیرانبر چهره ی آتش گهر آن خال سیاهش
3. ۳ماهی که چو نور نظرم پرده نشین استچشم فلک از صبح سفید است به راهش
4. ۴هر چند به لب مُهر زحیرت زده ما راآیینه چو طوطی است سخنور زنگاهش
5. ۵قربان شو و لب غنچه کن و چشم بخوابانزان خرمن گل بوسه توان خواست ز راهش
6. ۶در زیر نگین لب او کشور دلهاستشاهنشه حسن است خط وخال سپاهش
7. ۷خط چشم تماشای مرا موی زیاد استگل گرد غبار نظرم از مهر گیاهش
8. ۸ما را خط آزادی توفیق ندادندبر گردن خود تا نگرفتیم گناهش
9. ۹نورس ندهد بوسه گر آن ترک جفاجوخواهیم قسم داد به جان و سرشاهش