1. ۱به ماهی طعنه زد روزی سمندرکه تو ممنون ز آبی من ز آذر
2. ۲ز دلسردی است با آبت سر و کارمن از دل گرمیم آتش پرستار
3. ۳مزاج اهل عشق آتش نورد استز آتش رو نتابد هرکه مرد است
4. ۴تو کاتش از نقاب ما نه بینیعدم از بیم بر هستی گزینی
5. ۵من آن خضرم کز استیلای امیددر آتش سوختم با عمر جاوید
6. ۶ز خلد آباد راحت رخت بستمچو داغ عشق در آتش نشستم
7. ۷چو ماهی این نوای طعنه بشنیدصدف از تاب حسنش تابه گردید
8. ۸فروزان شد ز سر تا پا چو اخگرزبان شد شعله و حرفش سمندر
9. ۹بگفت ای خام طبع خام گفتارز بس خامیت با آتش سر و کار
10. ۱۰تو از دلسردی و افسرده جانیکنی دایم در آتش زندگانی
11. ۱۱ز بس سردست اجزای وجودتنبیند چشم آتش روی دورت
12. ۱۲نه سردی در تو آتش کارگر نیستهمی سوزی و از سوزت خبر نیست
13. ۱۳اگر صد سال در آتش نشینیبه طبعت یک شرر گرمی نبینی
14. ۱۴همان جسمت زسردی ناگزیر استهمان در طبعت آتش زمهریر است
15. ۱۵خوشا من کز تف و تاب محبتشدم غواص غرقاب محبت
16. ۱۶من آن برقم که با باران نشینمز حرقت آب بر آتش گزینم
17. ۱۷ز سوز عشق دارم در جگر تاببسوزم گر نسایم سینه بر آب
18. ۱۸وصال آب شد هستی فروزمگر از دریا برون افتم بسوزم
19. ۱۹سرشتند آتشی در سینهٔ منکه کردم قعر دریا بیخ گلخن
20. ۲۰به آبم داد بخت سرکش منبه صد طوفان نمیرد آتش من
21. ۲۱اگر صد سال گردم غوطه پروردسر موئی نگردد آتشم سرد
22. ۲۲وگر در دل بدزدم در جگر تابز سوز سینه خاکستر کنم آب
23. ۲۳تو از سردی کنی آتش پرستیمن از گرمی به طوفان داده هستی
24. ۲۴ترا بامن نه لاف عشق نیکوستبر این فتوی نویسد دشمن [و] دوست
25. ۲۵به کیش عشق از من تا تو فرق استکسی داند که در خوناب غرق است
26. ۲۶تو سوز عاشقی از من بیاموزچراغ خود ز آب من برافروز
27. ۲۷الهی تافروزان است ز آذرچراغ ماهی و شمع سمندر
28. ۲۸فروزان باد از مه تا به ماهیچراغ دولت دانیال شاهی
29. ۲۹نهال شمع بزمش باد شادابچراغ مجلسش باد آسمان تاب
30. ۳۰کند طغرای فرمانش منقشچو باد از جلوه روی آب و آتش