1. ۱بز ملا حسن مسئله گو
2. ۲چو به ده از رمه می‌کردی رو
3. ۳داشت همواره به همره پس افت
4. ۴تا سوی خانه ،‌ ز بزها ، دو سه جفت
5. ۵بز همسایه ،‌بز مردم ده
6. ۶همه پر
7. ۷شیر و همه نافع و مفت
8. ۸شاد ملا پی دوشیدنشان
9. ۹جستی از جای و به تحسین می‌گفت
10. ۱۰مرحبا بز بزک زیرک من
11. ۱۱که کند سود من افزون به نهفت
12. ۱۲روزی آمد ز قصا بز گم شد
13. ۱۳بز ملا به سوی مردم شد
14. ۱۴جست ملا ،‌ کسل و سرگردان
15. ۱۵همه ده ، خانه ی این خانه ی آن
16. ۱۶زیر هر چاله
17. ۱۷و هر دهلیزی
18. ۱۸کنج هر بیشه ،‌به هر کوهستان
19. ۱۹دید هر چیز و بز خویش ندید
20. ۲۰سخت آشفت و به خود عهد کنان
21. ۲۱گفت : اگر یافتم این بد گوهر
22. ۲۲کنمش خرد سراسر استخوان
23. ۲۳ناگهان دید فراز کمری
24. ۲۴بز خود را از پی بوته چری
25. ۲۵رفت و بستش به رسن ،‌زد به عصا
26. ۲۶بی‌مروت
27. ۲۷بز بی‌شرم و حیا
28. ۲۸این همه آب و علف دادن من
29. ۲۹عاقبت از توام این بود جزا
30. ۳۰که خورد شیر تو را مرده ده ؟
31. ۳۱بزک افتاد و بر او داد ندا
32. ۳۲شیر صد روز بزان دگر
33. ۳۳شیر یک روز مرا نیست بها ؟
34. ۳۴یا مخور حق کسی کز تو جداست
35. ۳۵یا بخور با دگران آنچه تراست