1. ۱سود گرت هست گرانی مکن
2. ۲خیره سری با دل و جانی مکن
3. ۳آن گل صحرا به غمزه شکفت
4. ۴صورت خود در بن خاری نهفت
5. ۵صبح همی باخت به مهرش نظر
6. ۶ابر همی ریخت به پایش گهر
7. ۷باد ندانسته همی با شتاب
8. ۸ناله زدی تا که برآید ز خواب
9. ۹شیفته پروانه بر او می‌پرید
10. ۱۰دوستیش ز دل و جان می‌خرید
11. ۱۱بلبل آشفته پی روی وی
12. ۱۲راهی همی جست ز هر سوی وی
13. ۱۳وان گل خودخواه خود آراسته
14. ۱۴با همه ی حسن به پیراسته
15. ۱۵زان همه دل بسته ی خاطر
16. ۱۶پریش
17. ۱۷هیچ ندیدی به جز از رنگ خویش
18. ۱۸شیفتگانش ز برون در فغان
19. ۱۹او شده سرگرم خود اندر نهان
20. ۲۰جای خود از ناز بفرسوده بود
21. ۲۱لیک بسی بیره و بیهوده بود
22. ۲۲فر و برازندگی گل تمام
23. ۲۳بود به رخساره ی خوبش جرام
24. ۲۴نقش به از آن رخ برتافته
25. ۲۵سنگ به از
26. ۲۶گوهرنایافته
27. ۲۷گل که چنین سنگدلی برگزید
28. ۲۸عاقبت از کار ندانی چه دید
29. ۲۹سودنکرده ز جوانی خویش
30. ۳۰خسته ز سودای نهانی خویش
31. ۳۱آن همه رونق به شبی در شکست
32. ۳۲تلخی ایان به جایش نشست
33. ۳۳از بن آن خار که بودش مقر
34. ۳۴خوب چو پژمرد برآورد سر
35. ۳۵دید بسی شیفته ی نغمه خوان
36. ۳۶رقص کنان رهسپر و شادمان
37. ۳۷از بر وی یکسره رفتند شاد
38. ۳۸راست بماننده ی آن تندباد
39. ۳۹خاطر گل ز آتش حسرت بسوخت
40. ۴۰ز آن که یکی دیده بدو برندوخت
41. ۴۱هر که چو گل جانب دل‌ها شکست
42. ۴۲چون که بپژمرد به غم برنشست
43. ۴۳دست بزد از سر حسرت به دست
44. ۴۴کانچه به کف داشت ز کف
45. ۴۵داده است
46. ۴۶چون گل خودبین ز سر بیهشی
47. ۴۷دوست مدار این همه عاشق کشی
48. ۴۸یک نفس از خویشتن آزاد باش
49. ۴۹خاطری آور به کف و شاد باش