1. ۱خداوندا درِ توفیق بگشاینظامی را رهِ تحقیق بنمای
2. ۲دلی ده کاو یقینت را بشایدزبانی کآفرینت را سراید
3. ۳مده ناخوب را بر خاطر‌م راهبدار از ناپسند‌م دست کوتاه
4. ۴درونم را به نورِ خود برافروززبانم را ثنا‌ی خود درآموز
5. ۵به داوود‌ی، دلم را تازه گردانزبور‌م را بلند‌آوازه گردان
6. ۶عروسی را که پروردم به جانشمبارک‌روی گردان در جهانش
7. ۷چنان کز خواندنش فرخ شود رایز مشک افشاندنش خَلُّخ شود جای
8. ۸سواد‌ش دیده را پرنور داردسماعش مغز را معمور دارد
9. ۹مفرح‌نامهٔ دلهاش خوانندکلید بند مشکل‌هاش دانند
10. ۱۰معانی را بدو ده سربلندیسعادت را بدو کن نقش‌بندی
11. ۱۱به چشم شاه، شیرین کن جمالشکه خود بر نام شیرین است فالش
12. ۱۲نسیمی از عنایت یار او کنز فیضت قطره‌ای در کار او کن
13. ۱۳چو فیاض عنایت کرد یاریبیار ای کانِ معنی تا چه داری