1. ۱این خانه گوشواره عرش مطهرستکو را سعادت از نظر سعد اکبرست
2. ۲این خانه از شکوه جهانگیر پادشاهگویی که خانه شرف مهر انورست
3. ۳حایل به پیش دیده جدارش نمی شودبس کز فروغ شاه درونش منورست
4. ۴از فخر سایه بر سر افلاک افکندکاین سایه خدای برو سایه گسترست
5. ۵از شوق آنکه شاه درو پا نهاده استهر روز از سپهر به یک پایه برترست
6. ۶از بوسه نشاط، زمینش منقش استوز سجده نیاز، بساطش منورست
7. ۷معراج حاجتست و به مقصد مقابل استمیزان طاعتست و به جنت برابرست
8. ۸مانند کعبه گشته حرم چار حد اوهر رکن خانه قبله یک رکن دیگرست
9. ۹ساقی مجلسش همه هوش و خرد دهدگویی می محبت شاهش به ساغرست
10. ۱۰بر خشت او سعادت و اقبال زاده استدولت از آن چو طفل درو مهر پرورست
11. ۱۱عدل آشیان بر وزن قصرش نهاده استزان ظلم ازو چو طایر بی بال و بی پرست
12. ۱۲امید گو به عرصه او داد دل بگیرکاین خانه در حمایت اقبال داورست
13. ۱۳اخلاص گو به ساحت او کار خود بسازکاب و گلش به عدل و سخاوت مخمرست
14. ۱۴من وصف این بنا نتوانم به سر رساندکز هرچه گویمش به صفت پایه برترست
15. ۱۵یابد شرف ز شرفه قصر رفیع اوتا شمسه سپهر برین طاق اخضرست