1. ۱وادی یثرب کجاست؟ آه ز حرمان اودامن دل می کشد خار مغیلان او
2. ۲تا ره او دیده ام یک دمم آرام نیستنعل در آتش نهد ریگ بیابان او
3. ۳بسمل آن روضه ام ز اول شب تا سحردل به شبیخون برد یاد شبستان او
4. ۴نایب روح الامین بر در او خاطرممدحت من آیتیست آمده در شان او
5. ۵مملکت خاطرم مهر محمد «ص » گرفتنفع عمل زان من رفع ضرر زان او
6. ۶کوه گنه نقطه ایست از سر پرگار منبهر کرم قطره ایست از یم احسان او
7. ۷ما همه آب و گلیم اوست همه جان پاکبر گل ما تافته پرتوی از جان او
8. ۸نیمه شب آید درون از در و بام آفتاببر دل شب گر فتد پرتو ایمان او
9. ۹صدرنشین خواجه ایست شرع درین بارگاهعقل که میر ده است بنده فرمان او
10. ۱۰هرچه ز اقطاع حق آمده در تحت عقلنیگ اگر بنگری هست ز دیوان او
11. ۱۱گر به کرامت کشد ور به خدا مرد راهرچه نه بر راه شرع رهزن و شیطان او
12. ۱۲در ره معراج او چشم فلک نور یافتسرمه شب سوده گشت از تک جولان او
13. ۱۳از خود و از هرچه بود رفت به یکدم برونبر سر خود تنگ دید عالم و ارکان او
14. ۱۴پیرهن عرش را خواست که در بر کندبهر تیمن نهاد پا به گریبان او
15. ۱۵خلعت معراج را بر سرش انداختندسود گریبان عرش روی به دامان او
16. ۱۶یا شرف المرسلین نور تو شد رهنماورنه جهان تیره بود از بت و رهبان او
17. ۱۷مصحف تو بر جمال سوره یوسف نوشتتا به گدایی روند بر درش اخوان او
18. ۱۸آیت تو واشکافت واقعه نیل راتا به سلامت روند موسی و اعوان او
19. ۱۹خضر چو سیراب گشت بر نم چشمت گذشتدیده اعمی نمود چشمه حیوان او
20. ۲۰نوح چو دعوت نمود موجه علم تو دیدبود تیمم گهی بنگه طوفان او
21. ۲۱فکر «نظیری » خطاست هم تو بشویی مگراز نم ابر کرم صفحه عصیان او
22. ۲۲حسن قبولیش بخش در دل دیوان عصرتا کند این نظم را عرضه به دیوان او
23. ۲۳غازی سلطان نسب ترک بهادر لقبرستم و اسفندیار بنده دستان او
24. ۲۴حادثه صد میل وار می گذرد از رهشملک که عبدالرحیم هست نگهبان او
25. ۲۵نخل طراز ظفر عقده گشای امیداوست که پاینده باد عمر به دوران او
26. ۲۶قاعده دست اوست دادن و ناداشتنگنج به هر گوشه کاشت بذل پریشان او
27. ۲۷یک تنه بر صد سپاه حمله کند روز رزمپیکر صد رستم است در ته خفتان او
28. ۲۸تکیه تواند زدن بر سر ملک و سریرهرکه تواند نشست راست در ایوان او
29. ۲۹بی مدد جن و انس گشت سلیمان عهدهرکه در انگشت کرد خاتم پیمان او
30. ۳۰ضامن ابر بهار طبع گهرریز مننایب باد خزان دست زرافشان او
31. ۳۱در صفت بخششش بوقلمون خاطرمفکر منقش کند نعمت الوان او
32. ۳۲تا به کی از چار سو لطمه احسان خورمکشتی من خرد کرد موجه طوفان او
33. ۳۳ارزن بادآورست دانه بستان منسیل درخت افکنست قطره عمان او
34. ۳۴لابه تقریر خویش پیش چه صوتش برممنطق مرغان شکست مرغ خوش الحان او
35. ۳۵عشق که رزم آورد مرد مصافش کجاست؟حسن که گوید پیام کیست زبان دان او؟
36. ۳۶عرصه «نظیری » ازوست اسب جهالت متازعرض دعایی نمای بر سر میدان او
37. ۳۷ملک ستان صفدرا دور به کام تو بادما که غلام توایم حاکم و سلطان او
38. ۳۸خامه که فرمان رواست نام تو طغراش بادنامه که کشورگشاست فتح تو عنوان او
39. ۳۹جزو که خوش شعرتر اسم تو شیرازه اشطبع که خوش گوی تر مدح تو دیوان او