1. ۱او بخرامش چو سیل ما همه ویران اوهرچه ز ما شد خراب رفت به جولان او
2. ۲در ره خون ریزد هر غاشیه داران رمندقصد سواران کند شیر نیستان او
3. ۳ناوک تدبیر ملک در کف ما گو مباشخون جهان می چکد از سر پیکان او
4. ۴طرفه اساس امل بر سر هم چیده بودشکر که آتش فتاد در سر و سامان او
5. ۵خاطر پر شغل ما گشت ز ما ساده ترکلبه درویش شد عرصه میدان او
6. ۶حاصل عمر ابد از نم چشمست و بسچشمه غلط کرده است خضر بیابان او
7. ۷هرکه به دریای عفو روی ندامت نهادموج عقوبت ندید کشتی عصیان او
8. ۸پیش که از قصر تن طایر جان برپردروزن چشمم کند روی به ایوان او
9. ۹آتش عهد شباب رفت چو دودم به سربس که دماغم گداخت از تف هجران او
10. ۱۰دایه انده چو دید چاشنی گریه امخون سیه شیر شد در سر پستان او
11. ۱۱مرهم زخم مرا یک نمکستان کم استیک تنه تازد دلم بر صف مژگان او
12. ۱۲خضر گر آب آورد سنگ به جامش زنمتشنه خون خودم بر سر میدان او
13. ۱۳عشق «نظیری » بلاست تا نگریزی ازودوست ز غیرت ببست جان تو بر جان او
14. ۱۴رفته و آینده است رنگ دگرگون کنداینک نوروز شد فصل زمستان او