1. ۱چو شمع صبحگهی جان دهم به بوی نسیمچو صبحدم به شکرخنده می شوم تسلیم
2. ۲ز تنگ عیشی چو گل تنگ دلی دارمکه خنده گر کنم از ضعف می شوم به دو نیم
3. ۳جهان چو صفحه رخساره نگار صحیحهمین من از نظر افتاده چون کتاب سقیم
4. ۴به گنج عشق فرو رفته است پای دلمز فرق تا قدمم در میان ناز و نعیم
5. ۵به نور مهر برون آی و جذب شوق ببینکه ذره گرم تر این ره رود ز ابراهیم
6. ۶چنان به شوق سوی آفتاب خویش رومکه ذره ام به دگر ذره می کند تقدیم
7. ۷اگر به این تن زارم ز جا برانگیزندبه خاک ریزدم از یک دگر عظام رمیم
8. ۸وگر به خلد برندم به این الم رضوانز سلسبیل گریزد به سوی ماء حجیم
9. ۹بلند و پست ز بره دارمز بیم جان به عصا راه می روم چو کلیم
10. ۱۰ز هول راه به لاحول می نهم پا رانعوذ بالله از رهزنی دیو رجیم
11. ۱۱ز داروی نظر شاه دیده ام صحتبه تازه درد دل آورده ام به نزد حکیم
12. ۱۲ز ناتوانی بسیار خود به این شادمکه دیر فرق برآرم ز سجده تسلیم
13. ۱۳ز بس که کاسته ام کس نمی کند احساستن نزار مرا زیر پا چو نقش گلیم
14. ۱۴ز بس نزاری من بر زمین نخست آیدگرم سنان به ظرافت زند به پشت ندیم
15. ۱۵ز فرش جبهه من نقش آستانه اوبرون رود چو غریب از در سرای مقیم
16. ۱۶ملک چو کعبه و من چون حطیم در پایشمقربان جنابش چو رکن های حطیم
17. ۱۷چهار حد جهان را به سوی او اقبالچو سوی کعبه ایزد چهار حد حریم
18. ۱۸یکی به صدق و صفا پیش رفته در لبیکیکی به بذل و عطا پس دویده در تسلیم
19. ۱۹کشیده نعره الله اکبر از هر سوبگاه دیدنش اصحاب چون گه تحریم
20. ۲۰کلاه گوشه جسم جلالش از رفعتفکنده گوی فلک بر قفا چو نقطه جیم
21. ۲۱به این امید که لطفم ز خاک برداردفتاده ام چو ذلیلان به پیش پای کریم
22. ۲۲ازین امید درازی که در دلست مراچو رو به قبله کنم کعبه ام کند تعظیم
23. ۲۳ز بعد ما و تو این شعله از نظر دورستبه وقت قرب برآید ز آستین کلیم
24. ۲۴به هیچ کس نرسد نوبت ار ز من باشیگرم جهان همه گویند ممسکت است و لئیم
25. ۲۵من و وفا به درت خوارتر ز یک دگریممکن مساهله در حق بندگان قدیم
26. ۲۶درآ به مجلس مستان و مهربانی بینکه پادشاه نهد بر سر گدا دیهیم
27. ۲۷درازدستی بختم نگر که بر در شاهنشان جبهه کنم سجده گاه هفت اقلیم
28. ۲۸خلاصه دو جهان شاه اکبر غازیکه هست لطف و عتابش کلید خلد و جحیم
29. ۲۹از بوی خرمی نوبهار دولت اوبه سینه غنچه پیکان کند شکفته نسیم
30. ۳۰ز بس تمکن او وعده را دلیست صبورز بس سلامت او خسته را تنیست سلیم
31. ۳۱ز جود اوست که دریا به بخشش است دلیرز حلم اوست که دنیا برنجشست حلیم
32. ۳۲ز بذل نعمت و مسکین نوازی کرمشبه کنج فقر و قناعت بود بهشت نعیم
33. ۳۳به حاجتی که دلم راست اقتدا دارمبه رکن کعبه حاجات شاهزاده سلیم
34. ۳۴زهی ز شوق لقای تو شخص نصرت رابه زیر هر بن مویی هزار چشم کلیم
35. ۳۵کند خرام درآن پایه دولتت کان جاازل نشان به ابد می دهد که اوست قدیم
36. ۳۶جهان ز نعمت تو زله بست و عیسی رانگشت بر سر خوان سپهر نان به دو نیم
37. ۳۷سخی تویی که کرم دیده ای به خوان پدریتیم اگر همه روح الهست هست یتیم
38. ۳۸زمانه تا تو نبودی به مکرمت می گفتهنوز آدم و حوا سترونند و عقیم
39. ۳۹تو کام ران به مراد و جهان به فخر از توچو میهمان گرانمایه در سرای کریم
40. ۴۰بود عنایت عام تو شاهدی که به رفقرباید از دکان کاینات عنیم؟
41. ۴۱گره گشای خط طره مراد تو راز عضوها همه ناخن دمد چوماهی سیم
42. ۴۲سخن ز مدح تو با نظم همچو عقد گوهرگهر ز جود تو بی قدر همچو طفل یتیم
43. ۴۳درم به مدح و ثنا خسروان عطا سازندتو بذل مال کنی با تواع و تعظیم
44. ۴۴چو غنچه دست تو بی اختیار بگشایدچو گل ز دست تو بی انتظام ریزد سیم
45. ۴۵چو تو به غیر طلب وام دار زر ندهدز بخشش تو غرامت کشد همیشه غریم
46. ۴۶ازان بقای ابد خواهمت که دایم هستوجود هر دو جهان پیش همت تو عدیم
47. ۴۷تو را که علم لدنی بود چرا گویمکه کد بدرس نفرموده ای ز طبع فهیم
48. ۴۸نه با نواهی و انکار تو خیال غلطنه با اوامر و احکام تو خصال ذمیم
49. ۴۹اگر کفایت قانون تو نگیرد دستغریق جهل شود در حجاب علم علیم
50. ۵۰هزار سطح عریض و طویل طرح کندکفایتی تو اگر نقطه را کند تقسیم
51. ۵۱ز بس افاضه فیضی که در زمانه تستقواعد حکماشسته ترهات قدیم
52. ۵۲چنان به عهد تو طفلان دقیق حرف زنندکه عقل کل نکند فهم بعد صد تفهیم
53. ۵۳ز بس عذوبت الفاظ تو اگر کاوندبه زیر پای تو پایند کوثر و تسنیم
54. ۵۴کنم چو نیک تأمل به شأن دشمن تستبه هر مقام که نازل شده عذاب الیم
55. ۵۵همیشه رنج و حسد خاطر حسود تو راگرفته است چو دست لئیم حلق لئیم
56. ۵۶کنم مشاهده دایم به ظل دولت توکه جلوه می کند امکان فتح های عظیم
57. ۵۷ز فتح کرده شرابی به ساغر و دادهبه هر حریف به اندازه وفا تقسیم
58. ۵۸به هر مصاف که عزم تو رهنما گرددچو برگ کاه پرد کوه ها به بال نسیم
59. ۵۹درآن دیار که قهر تو قهرمان گرددپدر به قتل پسر نیست مهربان و رحیم
60. ۶۰ز بطن آهن و سنگی برآید ار شرریازان فروخته ارد هزار نار جحیم
61. ۶۱بود حقوق اولوالامر درجهان واجبنگشته عاق پدر با اطاعت تو اثیم
62. ۶۲ز استواری عهدت سزد اگر گرددچو نطفه در رحم اندیشه در ضمیر جسیم
63. ۶۳چنان ستاره به سطح سپهر بشماریکه جوهری بشمارد گهر به سطح ادیم
64. ۶۴مهانیان ضمیر از فروغ بخشش تونهاده اند چراغ امید در ره بیم
65. ۶۵مبشران قلوب از صلاح حکمت تورسانده اند به گوش صمیم صدق صمیم
66. ۶۶شهنشها ملکا درد دل ز ما بشنوکه از قبیله عشقیم و خانه زاد قدیم
67. ۶۷ز بهر آفت جان می دهیم دل به خطرز بهر محنت دل می نهیم جان در بیم
68. ۶۸بساز کردن ترتیب مجلست شب و روزبه چشم و سر نگه و سجده می کنم تعلیم
69. ۶۹به فکر قرب تو چون خسروان به خانه خویشدرون خرامم و بر میهمان کنم تقدیم
70. ۷۰درآر در صف قربانیان «نظیری » راکه نه غزال حرم گردد ونه صید حریم
71. ۷۱همیشه تا خلق خویشتن بزرگ کندگدا به فاقه و فقر و غنی به ناز و نعیم
72. ۷۲تو باش و اختر خود با هزار نعمت و نازببخش کام فقیر و برآر کار یتیم
73. ۷۳عدوی این دو چراغ حیات را باداز فرق چون تن مقراض تا به ناف دونیم