1. ۱هر شب بذیل صحبت جانان تن آورموز دامنش نثار به دامن درآورم
2. ۲بیرون روم ز ارض جسد در سمای روحوحی مبین و کشف مبرهن درآورم
3. ۳انشا کنم به منطق سیمرغ راز غیبشورش به طایران نوازن درآورم
4. ۴نیلی لباس و سینه فروزان چو کرم شبدر صحن لفظ معنی روشن درآورم
5. ۵آتش زبان شمع بخاید چون من به حرفکلک زبان بریده الکن درآورم
6. ۶از مد عنبرین که کشم صبح اولیناشهب به روی عنبر لادن درآورم
7. ۷سر برزند چو صبح ز دیوار بوستانکلک و ورق گرفته به گلشن درآورم
8. ۸هرگه کنم نظاره مرآت گل به نظمصد معنی از خموشی سوسن درآورم
9. ۹چون حسن ارغوان نگرم از سرشگ گرمخون در رگ فسرده روین درآورم
10. ۱۰هر گوهری که از شب آبستنم بزادروزش به عقد بخت سترون درآورم
11. ۱۱گر معنیی بربط سخن توسنی کندسختش لگام بر سر توسن درآورم
12. ۱۲بر صحن چارباغ جهان افکنم سماطاز هشت خلد خوان ملون درآورم
13. ۱۳گردد بحل کار، فرومانده بس که منلعل گران به تیشه کان کن درآورم
14. ۱۴طبعم شکفته از طرف کس نمی شودتا کی دقیقه های مبین درآورم
15. ۱۵هر روز گوی برده به دعوی ز آفتاببر زین نشسته شور به برزن درآورم
16. ۱۶زین زال فتنه جوی کشم کینه قدیمغارت به خان و مانش چو بهمن درآورم
17. ۱۷از دیک سینه جوش برآرم به سوز دلگردون به رقص همچو نهنبن درآورم
18. ۱۸دوران هنوز خون سیاوش نکرده پاکسهراب را به حرب تهمتن درآورم
19. ۱۹صد نوحه جیب و سینه درد در درون و مناز خنده پرده بر رخ شیون درآورم
20. ۲۰صد تفته سوزنم به جگر هست و آب نیستچندان که نم به چشمه سوزن درآورم
21. ۲۱از بس گشاد تیر دهد شست روزگارنگذاردم که دست به جوشن درآورم
22. ۲۲صد زخم دل گزا خورم از دست ناکسانتا لقمه ای به کام چو هاون درآورم
23. ۲۳گوهر به مشت می دهم و نیست ناخنمچندان که یک خراش به معدن درآورم
24. ۲۴دستم نمی رسد که برآرم ز آستینپایم نمی دهد که به دامن درآورم
25. ۲۵باید هزار دور کند آسمان که منیک بار آفتاب به روزن درآورم
26. ۲۶امید عیش نیست درین چاه غم مگربیژن شوم که مرغ مثمن درآورم
27. ۲۷با خصم سخت روترم از تیغ و دوست اوآیینه ام که در دل آهن درآورم
28. ۲۸گردون اگر بیازش دستی کرم کندگل مهره زمین به فلاخن درآورم
29. ۲۹افشای راز بت نه صلاح است ورنه منصد پارسا به کیش برهمن درآورم
30. ۳۰آن گفتگو به خاک مذلت فتاده بادکز بهر مصلحت حیل و فن درآورم
31. ۳۱شک نارسانده دست به چوگان اعتقادگوی یقین به حال گه ظن درآورم
32. ۳۲مگر زمانه پرده یوسف دریده استکی دل به دست عشوه این زن درآورم؟
33. ۳۳پاک از جهان روم که مسیح مجردمقارون نیم که گنج به مدفن درآورم
34. ۳۴بر توسن زمانه کسی ره به سر نبردمن زیرکم که پای به کودن درآورم
35. ۳۵ترسم چنان ز حاصل دوران که دانه راچون مورچه شکسته به مکمن درآورم
36. ۳۶قسمت رسیدنیست ز احسان هر که هستدست از چه پیش رزق معین درآورم؟
37. ۳۷گل در بغل نسیم چمن می کند مرامن آن نیم که دست به چیدن درآورم
38. ۳۸بر نخل شعله هر شرری بلبلی شودگر خار خار سینه بگلخن درآورم
39. ۳۹هر بخیه بر مرقع درویش عقده ایستغفلت شود که رشته به سوزن درآورم
40. ۴۰بر حلقه کمند و خم دام فتنه اممرغی نیم که چشم به ارزن درآورم
41. ۴۱در وادیی که بیم خطر بیشتر بودشب نالم و به قافله رهزن درآورم
42. ۴۲آن نغمه سنج بلبل باغم که در خزانمرغان رفته را به نشیمن درآورم
43. ۴۳عشقت چو دست فتنه به یغما برآورداز ره بلای رفته به مأمن درآورم
44. ۴۴از بس که پیش عشوه تو بی بهاست جانشرم آیدم که کیل به خرمن درآورم
45. ۴۵ابر بهار حسن توام کز سرشک و آهشب های رنگ و بوی به گلشن درآورم
46. ۴۶مغز جگر گدازم و در دیده ها کشمتا در چراغ حسن تو روغن درآورم
47. ۴۷در همتم چو سرو به آزادگی مثلقمری نیم که طوق به گردن درآورم
48. ۴۸عشاق همتی که ز در صبر رفته راگر درنیاورد دگری من درآورم
49. ۴۹خورشید جرعه نوش شراب خم منستحاشا که لب به دردی هر دن درآورم
50. ۵۰شهدی چو دوستی به قدح خوشگوار نیستکی لب به زهر کینه دشمن درآورم
51. ۵۱نی نی که لاف می زنم و هزل می کنمکی من به امر و نهی کسی تن درآورم؟
52. ۵۲آن روستاییم که به غازان شه ار رسماول زبان به گفتن «کم سن » درآورم
53. ۵۳در ظاهرم تکبر و در باطنم هواسنجاب در ته خزادکن درآورم
54. ۵۴از بس بدم کفایت جرمم نمی کندتاراج اگر به رحمت ذوالمن درآورم
55. ۵۵آن سالخورده مطرب دیرم که صبح و شامانجیل را به نغمه ارغن درآورم
56. ۵۶طبعم رحم فسرده شد از شهوت زنانلب بندم و عقیم بزادن درآورم
57. ۵۷دیوان شعر کهنه بشویم ز فکر تواز نعت خواجه نظم مدون درآورم
58. ۵۸شهری ز بیم احمد مرسل کنم بناآفاق را به حصن محصن درآورم