1. ۱چنان ز دقتم اندیشه تنگ میدان شدکه لفظ و معنیم از طبع روی گردان شد
2. ۲به نردبان سخن پای فکرتم درماندکه برشوم به سوی پایه ای که نتوان شد
3. ۳سمند عرصه اندیشه ام گمان نبریکزین سبب که حرون گشت سست جولان شد
4. ۴سخن ز پایه خود برتری همی طلبیدچو آستانه طبعم بدید حیران شد
5. ۵دهان چشمه بینباشتم ز بی میلیدمی که دست زد خضر آب حیوان شد
6. ۶بود چکیده مغز خرد جواهر مننه قطره ای که حرج در گلوی نیسان شد
7. ۷طلوع اول کیفیت کمال من استسخن که نشئه ترکیب چار ارکان شد
8. ۸ز بیم دقت و اصلاح مفسدان سخنهزار گو هر معنی نصیب نسیان شد
9. ۹ز گفت وگوی کسان خاطرم چنان بگرفتکه لفظ بر قد معنی طلسم و زندان شد
10. ۱۰گلست خاطر معنی پذیر من گوییکه تا وزید نسیمی برو پریشان شد
11. ۱۱به گرم و سرد تموز و خزان نمی سازمکه سینه تا به لب از معنیم گلستان شد
12. ۱۲زبان بخایم و نظمی نیاورم به زبانکه پیش نظم کسان بایدم پشیمان شد
13. ۱۳کند نزول ز معراج خاطرم سخنیکه ناسخ همه گفتارها چو قرآن شد
14. ۱۴هزار شکر که هرگز نبوده بر خوانمنواله ای که خجل بایدم ز مهمان شد
15. ۱۵به وقت دعوت افطار مریم نطقمهزار معجز عیسی طفیلی خوان شد
16. ۱۶دهد بلندی فطرت به کار دشواریکه سهل داند هر مشکلی که آسان شد
17. ۱۷به طعنه چند ز یاران مهربان شنومکه شاخ سبز نگردید و باغ ویران شد
18. ۱۸در آن بهار ز باغم چه طرف بربستمکه باردار درختان و میوه الوان شد
19. ۱۹شراب من که به جام و سبو نمی گنجدبریزم و نفروشم که سخت ارزان شد
20. ۲۰در خزینه خاطر به غیر نگشایمکه وقت همت صاحب ذخیره کان شد
21. ۲۱کند صدف بغل گوش تا گریبان پرکه در نثار لب از نام خان خانان شد
22. ۲۲زهی سحاب بنانی که دفتر فرمانز رشحه قلمت چشمه سار حیوان شد
23. ۲۳تو را جهان به نشان وکالت ارزانیستاره ایست نگینت که قطب دوران شد
24. ۲۴ز شوق نام تو از صفحه بگذرد تحریرز خاتم تو نشان تا قفای فرمان شد
25. ۲۵ته مثال به نام تو تا مزین گشتز فخر نام تو عنوان نامه پایان شد
26. ۲۶تو آسمانی و هر رتبه فرع رتبه تستبه خود بناز که کیوان هم از تو کیوان شد
27. ۲۷چه شد که خامه به دستت گرفت جای سنان؟عصا به دست شبان چوب بود ثعبان شد
28. ۲۸صلاح کار نکو شد سپهر ذات تو راکه از ملمع کوتاه ملک عریان شد
29. ۲۹که زیب مملکت خویش در تو می پوشدسری که دایره عالمش گریبان شد
30. ۳۰تواضعیست تو را ملک خواستن ورنهبه حکمت این فلک پایدار گردان شد
31. ۳۱ز سهم خنجر گوهر نثار هندی تستکه غرق خون جگر کوه در بدخشان شد
32. ۳۲ز بیم نعل شرربار رخش سرکش تستکه شعله در جگر سنگ خاره پنهان شد
33. ۳۳کجا که مرکب عزم تو رو به فتح آوردهزار سد سکندر غبار میدان شد
34. ۳۴تبارک الله ازان بادپای عالم گردکه زین او به مثل مسند سلیمان شد
35. ۳۵فلک ز حمله او چون زمین به پشت افتادزمین ز شیهه او چون سپهر گردان شد
36. ۳۶گهی که تیز شد از باد حمله آتش اوبرون ز چار جدار چهار ارکان شد
37. ۳۷ز چابکی سوی مقصد بدان شتاب رسیدکه منزلی پس از آن سایه اش نمایان شد
38. ۳۸خیال شب به سخای تو ماجرایی داشتکه کار من ز تو خواهد چگونه سامان شد
39. ۳۹ز شرح جود تو گفتم رقم کنم سخنیاناملم به سر صفحه گوهر افشان شد
40. ۴۰قیاس حوصله با رشحه گفتگو کردمدرون خانه موری هزار طوفان شد
41. ۴۱سحاب بخششت اندر ضمیر من بگذشتلبالب از در سیراب بحر عمان شد
42. ۴۲کنون به کاوش لطف تو حاجتست مراوگرنه خاطر من بحر و باطنم کان شد
43. ۴۳به داده کرم از من نظر دریغ مدارگر احتیاج نماند آرزو فراوان شد
44. ۴۴خجل ز بخشش و الطاف گشته ام اماچه سازم از تو تسلی به هیچ نتوان شد
45. ۴۵همیشه فیض رسان با همچو ابر بهارکه بر گل تو «نظیری » هزاردستان شد