1. ۱مردم اگر این تن ساسیستیجز که یکی جانور او کیستی؟
2. ۲جانوران بنده‌ش گشتی اگرمردم تو جوهر ناریستی
3. ۳رمز سخن‌های من ار دانییقول منت مژده به شادیستی
4. ۴وعده نبودیش به ملک ابدگر گهرش گوهر فانیستی
5. ۵نعمت باقی نرسیدی بدوگر نه از این جوهر باقیستی
6. ۶مایه اگر چرخ و طبایع بدیهیچ نه زادی کس و نه زیستی
7. ۷گر تو تن خود را بشناسیینیز تو را بهتر ازین چیستی؟
8. ۸خویشتن خود را دانستییگرت یکی دانا هادیستی
9. ۹گر خبرستیت که تو کیستیکار جهان پیش تو بازیستی
10. ۱۰بازی گیتی است چرا جستیشگرت به کردار تو اصلیستی؟
11. ۱۱دانی اگر بازی، باری، بد استگر نه، پس آن بازی شادیستی
12. ۱۲گر خبری هست ازین سوی توجستن بیشی همه پیشیستی
13. ۱۳جستن پیشیت بفرمودمیگرت به پیشی در بیشیستی
14. ۱۴لابل بیشی نبود جز به فضلفضل چه گوئی که چه شهریستی؟
15. ۱۵هست بسوی تو همانا چنانکفضل به دانستن تازیستی
16. ۱۶فضل به شعر است تو گوئی، مگرسوی تو شعر آیت کرسیستی
17. ۱۷شعر تو ژاژست، مگر سوی توفضل همه ژاژ درانیستی
18. ۱۸نیست چنین، ور نه بجای قرانشعر و رسالت‌ها صابیستی
19. ۱۹فضل اگر تازی بودی و شعرراوی تو همبر مقریستی
20. ۲۰فضل به تاویل قران است و مردداندی ار مغزش صافیستی
21. ۲۱تاویل بالله نمودی تو رارهبرت ار مصحف کوفیستی
22. ۲۲آرزوی خواند قرآنت نیستجز که مگر نام تو قاریستی
23. ۲۳خواندن بی‌معنی نپسندییگر خردت کامل و وافیستی
24. ۲۴خیره شدستم ز تو گویم مگرمذهب تو مذهب طوطیستی
25. ۲۵فوطه بپوشیئی تا عامه گفت«شاید بودن کاین صوفیستی»
26. ۲۶گرت به فوطه شرفی نو شدیفوطه‌فروش تو بهشتیستی
27. ۲۷راه نبینی تو و گوئی دلترانده مگر در شب تاریستی
28. ۲۸راست همی گویم بر من مکنروی ترش گوئی تیزیستی
29. ۲۹رنگ نیابی همی از علم و بویگوئی نه چشم و نه بینیستی
30. ۳۰روی نیاری بسوی شهر علمگوئی مسکنت به وادیستی
31. ۳۱ز آب خرد خشک نگشتی زبانتگرت یکی مشفق ساقیستی
32. ۳۲ز آب خرد گر خبرستی تو رامیل تو زی مذهب شاعیستی
33. ۳۳گر برسیدی به لبت آب منآب تو نزدیک تو دردیستی
34. ۳۴بندهٔ جهلی و بمانده بدانکجان تو را جهل زغاریستی
35. ۳۵گر نبدی فضل خدا و رسولکی ز کسی طاعت و نیکیستی
36. ۳۶این سخن ای غافل کی گفتمیگرنه چنین محکم و عالیستی؟
37. ۳۷نه سخن خوب و نه پند و نه علمکس نه مزکی و نه قاضیستی
38. ۳۸زینت سؤالی کنم ار یارمیپاسخ اگرت از دل یاریستی
39. ۳۹دانی گر هیچ نبودی رسولخلق نه طاغی و نه عاصیستی؟
40. ۴۰وانگه کس برده نگشتی ز خلقنه نکبستی و نه شادیستی؟
41. ۴۱در خلل ظلمت بودی اگرخلق ز پیغمبر خالیستی؟
42. ۴۲اینت بسنده است، اگر خواهییبشمرمی برتر ازین بیستی
43. ۴۳نیست تو را طاقت این پند سختهستی اگر، نفس تو زاکیستی