1. ۱ای گشته سوار جلد بر تازیخر پیش سوار علم چون تازی؟
2. ۲تازیت ز بهر علم و دین بایدبی‌علم یکی است رازی و تازی
3. ۳گر تازی و علم را به دست آریشاید که به هردو سر بیفرازی
4. ۴بی‌علم به دست ناید از تازیجز چاکری و فسوس و طنازی
5. ۵نازت ز طریق علم دین بایدنازش چه کنی به شعر اهوازی؟
6. ۶ای بر ره بازی اوفتاده بسیک ره برهی ازین ره بازی
7. ۷از طاعت خفته‌ای و بر بازیچون باز به ابر بر به پروازی
8. ۸بازی است زمانه بس ربایندهبا باز زمانه چون کنی بازی
9. ۹بازی رسنی نه معتمد باشدبس بگسلد این رسنت، ایا غازی
10. ۱۰ای دیو دوان چرا نمی‌بینیاز جهل نشیب دهر از افرازی
11. ۱۱تازنده زمان چو دیو می‌تازدتو از پس دیو خیره می‌تازی
12. ۱۲بازی ز کجات می‌فراز آیدای مانده به قعر چاه صد بازی؟
13. ۱۳رازی است بزرگ زیر چرخ اندربی‌دین تو نه اهل آن چنان رازی
14. ۱۴انبازانند دینت با دنیاچون با تن توست جان به انبازی
15. ۱۵دنیا به تگ اندر است دینت کو؟بی‌دین به جهان چرا همی نازی؟
16. ۱۶غرقه شده‌ای به بحر دنیا دریا هیچ همی به دین نپردازی
17. ۱۷با آز هگرز دین نیامیزدتو رانده ز دین به لشکر آزی
18. ۱۸آواز گلوی بخت شوم آزستتو فتنه شده برین به آوازی
19. ۱۹غمز است هر آنچه‌ت آز می‌گویدمشنو به گزاف از آز غمازی
20. ۲۰با دهر که با تو حیله‌ها سازدای غره شده چرا همی سازی؟
21. ۲۱بنگر که جهانت می‌بینجامدهر روز تو کار نو، چه آغازی؟
22. ۲۲آن را که‌ت ازو همی رسد خواریای خواری‌دوست خیره چه نوازی
23. ۲۳ای بز و زبون تن ز بهر تنهمواره چرا زبون بزازی
24. ۲۴این جاهل را به بز چون پوشیدر طاعت و علم خویش نگدازی
25. ۲۵تا کی بود این بنا طرازیدن؟چون خوابگه قدیم نطرازی؟
26. ۲۶ای حجت، کاز خرد باشدهمواره تو زین بدل در این کازی