1. ۱سحرگه قضا همچو انگشترینفلک را ز یاقوت سازد نگین
2. ۲یکی دانه یاقوت گردد پدیدکه پنهان شود سلک درّ ثمین
3. ۳چو اسکندر آئینه روشن کندشود رومیان را سعادت قرین
4. ۴هزیمت شود لشکر زنگبارچو خنجر بر آرد شهنشاه دین
5. ۵چو شمشیر بردارد افراسیابببرد سر هندوان را به کین
6. ۶مذهبّ شود قبهٔ لاجوردچو گردد فروزنده مهر مبین
7. ۷عجب نقش بندیست نقاش صنعکه بر دست و کلکش هزار آفرین
8. ۸خوشا صبحدم کز نسیم بهارزمین مشکبو شد، هوا عنبرین
9. ۹سحر نامه آورد پیک صباز یاران مخلص، من الصالحین
10. ۱۰تو گفتی در رحمتی باز شدسوی گور عاصی ز خلد برین
11. ۱۱تو گفتی که انا فتحنا ز حقبه پیغمبر آورد روح الامین
12. ۱۲سوادش ز شیرینی و نازکیچو پای مکس رفته بر انگبین
13. ۱۳همین بود آن نامهٔ نامداربه خط دلاویز و لفظ مبین
14. ۱۴که ما همچو آبیم جویان توتو چون غنچه دامن ز ما در مچین
15. ۱۵در آتش نشستیم ما از غمتکه نه یار داری و نی همنشین
16. ۱۶کسان رنج دیدند و پخته شدندتو چون سوختی رنج دیگر مبین
17. ۱۷فرومانده‌ام عاجر اندر جوابکه نه پای دارم، نه اسب و نه زین
18. ۱۸غباری شدم تا بدانجا بردمرا باد الطاف سردار دین
19. ۱۹سر سروران اوحدالدین که ملکاز او هم امان دارد و هم امین
20. ۲۰یمین می‌خورد بحر و کان پیش اوکه هم کان یسار است و هم یم یمین
21. ۲۱غباری که نعل سمندش کندبود سرمهٔ چشم حوران عین
22. ۲۲زهی صفدری کاب شمشیر توبشوید غبار گمان از یقین
23. ۲۳اگر آسمان را بگیری کمرز بالای سر افکنی بر زمین
24. ۲۴از آن است روشن رخ آفتابکه بر خاک پای تو مالد جبین
25. ۲۵به دور تو شاید که آهو برهخورد شیر پستان شیر عرین
26. ۲۶چو عدلت شبانی کند، چنگ گرگندرد دگر بره را پوستین
27. ۲۷چو انصاف تو پاسبانی کندندزدد صبا نکهت از یاسمین
28. ۲۸چو رأی تو آهنگ بالا کندبرو حصن گردون نگردد حصین
29. ۲۹کفت گر شود ضامن رزق خلقنماند زر و لعل در کان دفین
30. ۳۰همی تا شهور و سنین از حساببود قسط آلاف و حصر مائین
31. ۳۱ترا باد چندان بقا در جهانکه فاضل بود از شهور و سنین