1. ۱خوش است عید از آن خوشتر اینکه یار آمدفراز خنگ فلک ماه من سوار آمد
2. ۲به یاد زلف و رخش ناله کرده‌ام شب و روزگل مراد پس از نالهٔ زار آمد
3. ۳ز لطف و نازکی‌اش عمر نازنین خواندمبدان دلیل که چون عمر بر گذار آمد
4. ۴صبا رساند ز گرد رهش ره آوردیبه بلبلان چمن مژدهٔ بهار آمد
5. ۵به یاد یار دمی روز عید را خوش دارکه موسم می نوشین خوشگوار آمد
6. ۶مرا به روز جدائی رسید مژدهٔ وصلمیان موج بلا وعدهٔ کنار آمد
7. ۷ز ناز سرکشد از آسمان مگر چون مهربه سایهٔ علم سرور کبار آمد
8. ۸یگانه صاحب قران عبیداللهکه ذات او اثر لطف کردگار آمد
9. ۹وزیر عالم عادل که از دل دریاکفش به وقت سخا ابر در نثار آمد
10. ۱۰سپهر رفعت خورشید روی ثابت رأیقمر عزیمت برجیس اقتدار آمد
11. ۱۱پناه و پشت وزارت که ذات کامل اوبه عقل عاقلهٔ ملک شهریار آمد
12. ۱۲چه سوسنت ندانم زبان خنجر اوکه در گلوی مخالف سخن گزار آمد
13. ۱۳ز خُلق شامل او شمه‌ای شمال گرفتکه بوی او مدد نافهٔ تتار آمد
14. ۱۴زهی رسیده بدان پایه‌ای که از سر دستزبان کلک تو در ملک کامگار آمد
15. ۱۵زهی سکندر ثانی که سد سدهٔ توبه روز حادثه آفاق را حصار آمد
16. ۱۶ترا به ملک زمین و زمان نباشد فخرکه چاکران تو را از زمانه عار آمد
17. ۱۷سپهر لاف بلندی و منزلت می‌زدچو قدر منزل تو دید شرمسار آمد
18. ۱۸دقیقه‌ای که قضا را نهفته با قدر استبه پیش رأی منیر تو آشکار آمد
19. ۱۹ز ابر جودت دریا فتاد در لرزهز دست جودی تو کان به زینهار آمد
20. ۲۰چو صفر پیش تو دینار را شماری نیستکف کفیل ترا جود بی شمار آمد
21. ۲۱به کارزار چو تو کار خصم کردی زارمخالفان ترا از تو کار زار آمد
22. ۲۲چنین که خون عدو خشک شد ز هیبت تودوای خشکی او تیغ آبدار آمد
23. ۲۳چو بر کنارهٔ فرمان مثال حکم تو دیدزمانه را همه امید در کنار آمد
24. ۲۴به عیدگاه گذر کن که نعل یکرانتبرای گوش مه عید گوشوار آمد
25. ۲۵قدوم عید مبارک مبارکت باداکه عید را شرف عید تو شعار آمد
26. ۲۶عراق را چو ز طغیان آب چشم رسیدمرا ز خون جگر دجله در کنار آمد
27. ۲۷مدایح تو ندارد نهایتی از صدقدعا به است که هنگام اختصار آمد
28. ۲۸همیشه تا که بود دور چرخ بی سر و پایهماره تا کرهٔ خاک پایدار آمد
29. ۲۹تو پایدار بمان تا بقا بود ممکنکه خصم بی سر و پایت به پای دار آمد