1. ۱صبا افتان و خیزان گرد گل بسیار می‌گرددضعیف است از دویدن دم به دم بیمار می‌گردد
2. ۲چنان ضیق النفس دارد که گر سرعت کند در رهبر او از ناتوانی دم زدن دشوار می‌گردد
3. ۳مگر او را ز اقبال سلیمان است این دولتکه تر و خشک عالم را سکندوار می‌گردد
4. ۴اگر داری لطافت در طبیعت سوی بستان شوکه باد از لطف طبع خویش در گلزار می‌گردد
5. ۵گل سوری که در پرده همی زد لاف مستوریگشاده روی اکنون بر سر بازار می‌گردد
6. ۶خوشا نرگس که در خواب است و مخمور است از مستیبه آواز خوش بلبل سحر بیدار می‌گردد
7. ۷بت خرگه نشین غنچه دارد نازک اندامیکه از اندک نسیمی خسته و افگار می‌گردد
8. ۸اگر راه وجود از خار محنت نیست پر زحمتچرا در آمدن گل را قدم پر خار می‌گردد
9. ۹همه مرغان به سوی دانه و آب‌اند سرگردانبه جز بلبل که او دایم به سوی یار می‌گردد
10. ۱۰بهارست و ندارم بی حریفان ذوق می خوردنکسی کو همدمی دارد چرا بیکار می‌گردد
11. ۱۱چو خواهد رفت دور گل به شادی بگذران باریفلک امسال در گردش مثال پار می‌گردد
12. ۱۲جهانی خود پرستانند، خوشا وقت جوانمردیکه او در عیش مهرویان ز خود بیزار می‌گردد
13. ۱۳زهی خوش لذتی آن دم که خوبان در سماع آیندسر ما با زمین در پایشان هموار می‌گردد
14. ۱۴چو سرو از راستی برخیز و دستی بر جهان افشانکه زیر پای سبزه از نشستن خوار می‌گردد
15. ۱۵بلای چرخ بر ما دایره شد، چون توان رستنکه بر یک مرکز کل دور نُه پرگار می‌گردد
16. ۱۶عروس باغ گویی شانه زد گیسوی سنبل راکه باد صبح مشک افشان و عنبربار می‌گردد
17. ۱۷اگر در پای خم دستار خود را افکنم بهترمرا جون زلف ساقی بر میان زنار می‌گردد
18. ۱۸اگر یک تار موی او شود از باد آشفتهز غیرت روز روشن پیش چشمم تار می‌گردد
19. ۱۹چو سرها خاک خواهد شد سعادت آن سری داردکه او پیش از فنای خاک در خمار می‌گردد
20. ۲۰چنان حالیست در دل از جنون عشق ناصر راکه گر مجنون ببیند حالیا هشیار می‌گردد
21. ۲۱اگر این نظم نوروزی بخواند در چمن بلبلنبات تلخ چون طوطی شکر گفتار می‌گردد