1. ۱سواد سنبل او بر بیاض یاسمن استو یاسمن که خطش بر ورق ز یأس من است
2. ۲خطش بنفشهٔ سیراب گشته می‌دانمولی ندانم خدش گل است یا سمن است
3. ۳به گرد عارض کافور او خطی از مشکچو نیم دایره سبز گرد نسترن است
4. ۴مجال نطق ز وصف دهان او شد تنگسخن در آن دهن است و در آن دهن سخن است
5. ۵فدای پستهٔ عناب رنگ او بادامکه شور و مستی من زان لب شکر شکن است
6. ۶بیار ساقی جامی و جامه‌ام بستانکه جام بهرهٔ جان است و جامه بهر تن است
7. ۷مرا به مجلس وصل تو بهترین نقلیترنج غبغب و سیب رخ و ذقن است
8. ۸چو زاهدان نخورم خون رز به کیل و به رطلچه جای رطل که جام شراب من به من است
9. ۹بدین بدن، بدن من مناسبت داردبه دین حق که مرا راه روح و دل بدن است
10. ۱۰بنوش خام خم از جام جم به کیش مسیحکه باده قبلهٔ روح است و دین ما به دن است
11. ۱۱به ماه روزه اگر دن سر از خمار ببستبعید نیست به عیدش امید به شدن است
12. ۱۲به روز جشن سلاطین بنوش جام صفابه یاد آنکه ضمان ممالک زمن است
13. ۱۳خدایگان سلاطین جلال‌الدین هوشنگکه نام عالی او همچو ذکر حق علن است
14. ۱۴به رأی عالم دین است و عامل دنیابه تیغ حامی اسلام و ماحی فتن است
15. ۱۵چو ذوفنون جهان است ذات کامل اواز آنچه بیم که میل جهان به مکر و فن است
16. ۱۶زهی سحاب سخائی که تیرباران رابه روی باغ ز لطف تو چتر گل مجن است
17. ۱۷چو بحر دست تو گوهر به من دهد بی منّز بهر آنکه مر او را صفات ذوالمنن است
18. ۱۸ز جور جود تو خون می‌چکد ز کان عقیقمبین به گوهر ظاهر که اصل او یمن است
19. ۱۹به قلب خصم شکستن شدست تیغ تو تیزگمان برم که دل سخت دشمنت مسن است
20. ۲۰مخالف تو اگر تیغ آهنین گرددتفاوتی نکند بارهٔ تو که کوه‌کن است
21. ۲۱تبارک الله از آن بادپای آتش نعلکه آب پرورش او چو خاک مفتنن است
22. ۲۲جهنده بر صفت برق و تیز دو چو براقبه پویه خاره کن است و به شیوه خارکن است
23. ۲۳کمینه منزل او از مه است تا ماهیکهینه تاختن او ز شام تا ختن است
24. ۲۴به موقعی که چون در در طویله‌اش آرندز موی ناصیهٔ حور عنبرین رسن است
25. ۲۵ز برق نیزهٔ رخشان تو عدو بشکستکه از شهاب منور شکست اهرمن است
26. ۲۶اگر چو مرغ پرد در هوا بداندیشتز رمح تو گذرش عاقبت به بابزن است
27. ۲۷از آن نهفت خزان در غلاف تیغ خلافکه همچو خصم تو لرزان به جان خویشتن است
28. ۲۸هزار ناله ز دست چنار کرد که اوز باد قهر تو بی دست همچو نارون است
29. ۲۹به عهد عدل تو منبعد کس نشان ندهدکه غنچه را ز کف باد خرق پیرهن است
30. ۳۰به غیر ساقی و مطرب به دور و نوبت تونه احتمال حرامی نه بیم راهزن است
31. ۳۱به هر کجا که بود در زمانه انجمنیز روی و رأی منیر تو شمع انجمن است
32. ۳۲چنان شدست به نام تو شابران مشهورکه از اُویس در آفاق شهرت قرن است
33. ۳۳جهان پناها گلزار بزم تو چمنی‌ستکه صد هزار ثناخوان چو من در آن چمن است
34. ۳۴مدیح غیر تو گفتن نمی‌دهد دل راحریم کعبه ز حرمت چه لایق وثن است
35. ۳۵شکایتی که من از حزن در سفر دارمعلی التمام بگویم که موجب خزن است
36. ۳۶قلم زنم چو عطارد گزیده غم ز نعمکه زهره چنگ زن است و طرب به چنگ زن است
37. ۳۷کشیده‌ام سخنی همچو سلک دّر در نظمدر ثمین مرا از قبول او ثمن است
38. ۳۸خدای را که عین عنایتم بنگرکز امتحان فلک بندهٔ تو ممتحن است
39. ۳۹مرا که پوسف مصر فصاحتم به سخنز سجن غم به در آور که منزل شجن است
40. ۴۰ز بحر شعر بر آرد درّ دعا ناصرکه مقطع سخن او چو ساحل عدن است
41. ۴۱همیشه تا که در این دیر شمع عیسی راز تاس دایرهٔ مینای آسمان لگن است
42. ۴۲به مهر مهر تو باد آسمان که بدخواهتزبان بریده بمانند شمع در لگن است