1. ۱یکی عاشقی فرد و آزاده‌ایشنیدم که شد صید شهزاده‌ای
2. ۲چو شمع معنبر ز سوز طلبهمی‌مرد روز و همی‌سوخت شب
3. ۳نه با دوست او را گمان وصالنه در دیده او را نشان خیال
4. ۴اگر نقش رویش بدیدی به خوابز هیبت شدی مرد مسکین خراب
5. ۵ز بیم غلامان شه نامرادبرفتی بر آن آسمان همچو باد
6. ۶همه عمر گشتی به کوه و به دشتبر این ماجرا مدتی بر گذشت
7. ۷مر او را یکی محرم راز بودکه بر وی در سروری باز بود
8. ۸بجستی به هر فرصتی خاطرشبر انفاس خود ساختی صابرش
9. ۹یکی روز مهر وی‌اش در کشیدبه هر جانبی در طلب می‌دوید
10. ۱۰به ویرانه‌ای اوفتادش گذارجوان را در او دید افتاده خوار
11. ۱۱لب او شده خشک و رخسار زردبر آن چهرهٔ زرد بنشسته گرد
12. ۱۲به نرمی بگفتش که ای یار منپراکنده حال دل افکار من
13. ۱۳غم و محنت و رنج بسیار شدهمه نقد عمرت در این کار شد
14. ۱۴چو وصلت میسر نخواهد شدنبه ترکش بگو، پتک سردی مزن
15. ۱۵ترا این فضولی بود ای گداکه صحبت طمع داری از پادشا
16. ۱۶جوابش چنین گفت کای مهربانکه کوس فصاحت زدی در جهان
17. ۱۷تو بندی که گفتی مرا در خور استکه در گوش من حلقه‌ای از زر است
18. ۱۸ولیک ار بتابم رخ از یار خویششوم تا قیامت گرفتار خویش
19. ۱۹اگر چند با او نپیوسته‌امنه آخر که از خویشتن رسته‌ام
20. ۲۰کسانی که بودند ثابت قدمز خود دور گشتند و رست از الم
21. ۲۱چو با خود نشینی فراق است و شوقچو از خود گذشتی وصال است و ذوق
22. ۲۲مرا این حکایت به عشاق نیستز شوریدگان این سخن با یکی ست
23. ۲۳که آنجا که عشاق را منزل استز وصل و ز هجران کجا حاصل است
24. ۲۴ز عشقت گر آبی روان شد به جویسبک دست از هر دو عالم بشوی