1. ۱یکی مرد دهقان درختی نشانددگر آستین بر زراعت فشاند
2. ۲یکی رنج سرما و گرما کشیدعذاب زمستان و گرما چشید
3. ۳دگر مرد دل را به راحت نهادتن کهل را در قناعت نهاد
4. ۴یکی نعمت اندوخت وقت درویکی کرد اجناس خانه گرو
5. ۵شنیدم که یک روز آن کار سهلز عمال می‌خواست چیزی به جهل
6. ۶کسی گفتش آخر نه دهقان بُدی؟چرا در به در طالب نان بُدی
7. ۷بگفتا به من بخت بد یار شددل من به غفلت گرفتار شد
8. ۸کنون علم بی برگ و بارم چه سودکه تخم عمل غفلت از من ربود
9. ۹الا ای که دانش در آموختیبه غفلت چرا خرمنت سوختی
10. ۱۰مثال خرد با تو خواهم نمودکه نتوان بر او نکته‌ای در فزود
11. ۱۱خرد را تو آئینه‌ای دان صقیلدر او عکس گردد کثیر و قلیل
12. ۱۲یکی قطره از لجهٔ بحر جانفتاده ز موج ازل بر کران
13. ۱۳شناسندهٔ ذات انسان در اوجدا گشته از حد حیوان در او
14. ۱۴بدو زیرک و اهل دانا شدهز ماوای اسفل به اعلا شده
15. ۱۵چو عکس بد و نیک افتد در اوبتابد ز بد روی سوی نکو
16. ۱۶ز هر چه رسد مرد را زو المبه یک دم کشد بر سر او رقم