1. ۱مرغ روانم می‌پرد، تا در هوای کیست اینسیلاب اشکم می‌رود، تا در وفای کیست این
2. ۲مائیم و شب‌ها تا سحر، در زیر پهلو خاک درخشتی که دارم زیر سر، از خاک پای کیست این
3. ۳گویند اگر آن رشک مه، آید کجا سازیش جادر چشم اسفید و سیه، بنگر که جای کیست این
4. ۴دیدم لبش چون لعل تر، بر وی شکافی چون گهرزان جا برون آمد شکر، شیرین لقای کیست این
5. ۵یک صبحدم زان خاک کو آورد باد مشکینه بوشد چشم من روشن از او، تا توتیای کیست این
6. ۶ناصر بر آن در سال‌ها نالید زار و بی نواهرگز نگفت آن پادشا، او را گدای کیست این